PROEFSCHRIFT KANT EN KLAAR AFGELEVERD

De laatste weken kwam de vaart er goed in. Zag het er een tijd geleden nog naar uit dat er nieuwe vertragingen zouden komen in de laatste fase van de afwerking van het proefschrift, de laatste weken was het duidelijk dat de deadline wel gehaald zou worden. Immers: uiterlijk 9 december 2014 moest alles afgeleverd zijn bij de pedel van de Radboud Universiteit van Nijmegen. Ook vanwege Kerstmis en Nieuwjaar was het verstandig de verzending van het boek + de uitnodiging voor de promotie op 9 januari 2015 tijdig in gang te zetten.

Voortdurend overleg dus met Raymond, de drukker (Boxpress in Den Bosch), en zelfs de secretaresse van het NCMLS Nijmegen Centre for Molecular Life Sciences, Els van Genne. 
Het proefschrift krijgt de titel: IT'S LIKE DIS! - ribonucleases associated with the RNA exosome. Voor een normaal mens onleesbaar, bij Raymond gaat het er allemaal in als Gods woord in een dominee. 
Hoewel Raymond de 202 pagina's helemaal zelf heeft volgeschreven, heeft ook de rest van de familie aan de totstandkoming ervan bijgedragen. Ikzelf heb de cover (zelfs de volledige omslag) ontworpen. En Lucien heeft voor de belettering van die cover gezorgd, en ook voor de lay-out van de eerste pagina van elk van de acht hoofdstukken. Daarvoor werd gekozen voor een zwart-witte uitsnede uit mijn coverontwerp.

Op 2 december werden vier zware dozen, totaal 150 stuks, afgeleverd in Grubbenvorst. Jammer genoeg kon Raymond zijn eigen boek niet vast houden. Maar via Skype hebben we hem officieel, maar virtueel, het eerste exemplaar van zijn eigen proefschrift overhandigd. Op 5 december heb ik samen met Maurice ongeveer de helft daarvan afgeleverd in Nijmegen, van waaruit de exemplaren worden verstuurd. Natuurlijk allereerst naar zijn promotor, Prof. Dr. Ger Pruijn, maar ook naar de drie leden van de manuscript-commissie: Prof. Dr. R.J.M. Nolte, Prof. Dr. R. Agami (van het Nederlands Kanker Instituut in Amsterdam) en Dr. A. Aschrafi. We zullen ze tijdens de promotie op 9 januari 2015 ontmoeten.

Bij die promotie speelt Maurice voor een van de paranimfen, samen met Remon van Geel, een oud-collega van Raymond tijdens zijn onderzoeksjaren in Nijmegen. Samen met Raymond zullen ze zich in gepaste kleding moeten hijsen die dag. Na afloop van de promotie die om 16.30 uur begint in de aula van de universiteit, vindt er een receptie plaats. 'Ter plaatse', staat er op de uitnodiging. Raymond is er klaar voor.
Maar er zal nog wel het een en ander moeten gebeuren voor die tijd. Gelukkig landt hij al op 15 december 's avonds op Schiphol. We halen hem daar op. Na een lange vlucht, met drie overstappen (in Auckland, Tokyo en Zürich), is hij wel toe aan een paar dagen recupereren. Maar daarna is het weer alle hens aan dek. Op 18 december heeft hij al weer een bezoek aan de Wageningen University gepland, zijn vorige werkplek.

Ondertussen zitten we thuis nog met een stapel proefschriften. In opdracht van Raymond zullen we die verspreiden onder familie, kennissen en anderen die interesse hebben zijn promotie bij te wonen. De dozen staan nog in de gang, en zijn voorlopig nog niet leeg. Op 18 december zal Raymond er zelf ook nog een aantal meenemen naar Wageningen. Hij heeft ons een aantal namen en adressen doorgestuurd waar we een boek naar toe moeten sturen. At your service!, Raymond. Laat je oude ouders maar sjouwen. We lijken Zwarte Piet wel. Slaven, dus.

Ondertussen begint Dunedin zich op te maken voor de zomer. Het zal hem in het begin hier tegenvallen, de kou en de wind. Winterkleding mee het vliegtuig in, dus.

Misschien een idee voor Raymond om te testen of iedereen die naar zijn promotie wil komen een multiple choice test af te nemen over de inhoud van zijn proefschrift. Eens kijken wat er van begrepen wordt. Een oproep aan iedereen om 'IT'S LIKE DIS' intensief te gaan lezen. Op het nachtkastje moet het liggen. Aan het lezen dus. Het Engels moet geen probleem zijn. En een beetje rudimentaire kennis van celbiologie heeft iedere boerenlul wel tegenwoordig. En DNA, RNA en die Exosomen: kippetje! Dat zeggen ze tenminste. Maurice leest Little Emma elke avond een hoofdstuk voor. Na een paar minuten is ze al aan het snurken. In een diepe slaap.