THE SURVIVAL OF THE FITTEST: LEVEN MET KIWI'S EN CRISPRS



Op 4 maart 2014 vertrek ik voor twee jaar naar Nieuw Zeeland. Dunedin is de place to be. Ik ga er werken aan de University of Otago, de oudste universiteit van Nieuw Zeeland. Dunedin ligt op het Zuidereiland, zo'n 400 kilometer onder Christchurch. Het heeft een gematigd zeeklimaat. Net als Nederland.

donderdag 26 juni 2014

ARBEID ADELT MET EEN MOOIE ZONSOPGANG

De tijd gaat snel. De tijd dat ik in Nieuw Zeeland ben, loopt langzaam naar de vier maanden. Over werk heb ik niet te klagen. Integendeel. Soms lijkt het wel alsof ik een dubbele baan heb. Overdag voor de Otago Universiteit in Dunedin. En als ik om een uur of zeven 's avonds terug ben in mijn appartement moet ik alle mail uit Wageningen nog afwerken. Plus het bijbehorende werk. Zo moet ik voor het eind van deze maand (nog 4 dagen dus) een belangrijk artikel af zien te krijgen. Ik streef er naar om het op tijd klaar te hebben voor publicatie in Molecular Cell, een vooraanstaand Amerikaans wetenschappelijk tijdschrift. Eigenlijk ben ik niet anders gewend: het is altijd stressen in de wetenschapswereld. Ik zie het nog niet zo snel veranderen. Gelukkig is mijn proefschrift afgerond, want die klus had ik er ook nog eens bij toen ik Far Down Under arriveerde.


Maar ik probeer tussen de bedrijven door ook oog te houden voor de leuke dingen die er hier gebeuren. Niet alleen op het werk en met collega's, maar ook als ik gewoon naar buiten kijk vanuit mijn huis. Zoals vanmorgen (vrijdag 26 juni). Een zonsopgang om niet snel te vergeten. Dus maar even mijn fototoestel gegrepen om het vast te leggen. Vanaf mijn buitenterras. Ja, dit hebben ze in de Engelbert Dorsstraat in Grubbenvorst niet in de aanbieding. Een prachtig berglandschap rondom een baai waarin het water vanwege het oranje-gele ochtendlicht ook nog eens die kleur krijgt. Laten we het er maar op houden dat het is vanwege het Nederlands elftal dat in Brazilië de wereldbeker probeert bij elkaar te voetballen. Helaas lukt het mij niet alle wedstrijden op een menselijke tijd te zien. De wedstrijden die in Nederland om 18.00 uur gespeeld worden, bijvoorbeeld: daar zou ik om 4 uur 's nachts mijn nest voor uit moeten! Niet dus.
Dat het niet elke ochtend zo'n lichtspel is hier, bewijst de foto van afgelopen dinsdag (24 juni), toen ik met thuis aan het skypen was. Niet echt slecht weer, maar toch minder. Dit is ie.

Het wil nog steeds niet echt winteren hier. Eergisteren was het zelfs aan de warme kant. De mensen hier vrezen dan voor woeste stormen en veel regen. Dat bleef gelukkig achterwege in Dunedin, maar op het nieuws zag ik wel dat het in andere streken van het Zuidereiland bar en boos was. Het weer is hier zeer veranderlijk, en kan in een paar minuten ineens behoorlijk omslaan.
Dat het hier ook wel eens behoorlijk kan sneeuwen, heb ik wel van foto's gezien, maar meestal is de sneeuwlaag snel weg. Zoals een paar weken geleden, toen het flink gesneeuwd had. Ik moest goed uitkijken niet op mijn bek te gaan met die glibberige wegen, waar je dan ook nog eens steil omhoog of omlaag moet lopen. Een paar foto's van internet zoals het hier ook kan zijn.
Ondertussen zag ik ook dat de stranden op Terschelling en Ameland ontruimd worden omdat er flinke waterhozen, met snelheden van 100 km/u naar de kust razen.





zondag 22 juni 2014

MIDWINTER CARNIVAL IN DUNEDIN - ICE VAN ZURICH NAAR DUSSELDORF GEBOEKT

Hier is gisteren de winter begonnen, op 21 juni. In Grubbenvorst moet het nu zomer zijn. De temperaturen hier naderen nog niet het vriespunt, het is 8 graden op zaterdag, en zo nu en dan is er ook zon. Maar er staat een koude wind vanuit het zuiden. Een arctische wind die vanuit de kant van de zuidpool over zee hier naar toe waait. Maar als hij hier aankomt heeft hij al heel wat kou verloren onderweg. Dunedin ligt dichter bij de evenaar dan Grubbenvorst. De winters hier zijn gematigd van aard. En met mijn dubbel glas (niet echt gebruikelijk op het Zuidereiland) hou ik de kou goed buiten. En anders zet ik gewoon de heatpump een tandje hoger.
Midwinter Carnival in het centrum van Dunedin
's Avonds ben ik de stad in geweest, nadat Peter me eerst had uitgenodigd om bij hem thuis een venison stew te komen eten. Daarna de stad in. Daar loop je tegen verschillende activiteiten van de Midwinter Carnival aan. Vooral in het centrum rondom de Octagon. Het ziet er allemaal leuk en gezellig uit. Daarna wat bier gedronken in de Inch Bar. Maar toch om 23 uur thuis. Braaf, hè? Morgen (zondag) probeer ik vroeg op te staan. Werken. Maar op het middaguur afgesproken met collega's voor een Chinese lunch bij Yum Cha. Ben benieuwd wat te daar voorgezet krijgen. Daarna nog wat boodschappen doen, en weer de berg op, naar huis. Misschien skype ik als ik opgestaan ben nog even naar mum&ded. Als ik om negen uur ontbijt is het in Grubbenvorst elf uur 's avonds. Moet kunnen.
De WK-groepswedtrijd Nederland - Australië heb ik overigens niet gezien. Daar had ik om 4 uur 's nachts mijn nest voor uit moeten komen. Niet dus.
de Midwinter folder

Mijn treinreis vanuit Zürich heb ik gisteren ook nog geboekt. Ik neem de snelle Duitse ICE. Ik vertrek op 18 juni om 17.00 uur. Ik logeer die week in een appartement tegenover het Hauptbahnhof. Kippetje dus. Om 22.31 ben ik dan, na 1 overstap in Mannheim, in Düsseldorf. Ik hoop daar afgehaald te kunnen worden. Of ded zelf aan het stuur kan, weet ik niet. Want de linkerram is tegen die tijd misschien nog niet helemaal rijklaar. We zien wel. Er komt altijd wel een oplossing. In ieder geval hoop ik op 18 juni tegen middernacht in Grubbenvorst te zijn. Daar staat mijn veldbed klaar. Tot 28 juni. Dan vertrek ik weer naar Nieuw Zeeland.
Nog effe wakker worden (printscreen van ded)

MIDWINTER CARNIVAL
Op de site van FLICKR is een diashow te zien; klik op: Midwinter Carnival
En ook is er een video: klik op: Video Midwinter Carnival



zaterdag 14 juni 2014

DE ALL BLACKS TEGEN ENGELAND OF TOCH DE ALL NUDES? STREAKER OVERMEESTERD OP HET VELD!

Maar eerst dit: Nederland - Spanje: 5-1!!! Om het live te zien zou ik zatermorgen om 7 uur voor de buis hebben moeten zitten. Toch nog een uur uit kunnen slapen, omdat ik een zender gevonden had die de ongelooflijke wedstrijd met een uur vertraging uitzond. Om 8 uur zit ik dus thuis voor de buis. Mijn mailbox en internet bekijk ik niet. Alles wat ik zie is dus 'vers'.

Zaterdagavond 14 juni. Met acht collega's zit ik in een stampvol Forsyth Barr Stadium in Dunedin, aan de Anzac Avenue. In afwachting van de wereldberoemde All Blacks tegen Engeland, voor een uitverkocht stadion. Het zal de enige wedstrijd zijn die de wereldberoemde All Blacks dit jaar spelen op het Zuidereiland. Een week eerder speelden ze ook al tegen Engeland, toen in Auckland (op het Noordereiland). En over een week opnieuw, maar dan in Hamilton, eveneens op het Noordereiland.
Tegen het einde van dit jaar (oktober en november) is er een wereldtournee en speelt het team achtereenvolgens in Brisbane, Chicago, Londen, Edinburgh en Cardiff.
De wedstrijd van vandaag begint om 19.35 en duurt tot ongeveer 21.15 uur.Mijn eerste video, vlak voor het begin van de wedstrijd:

De wedstrijd is begonnen:


De All Blacks winnen. Het staat nu 2-0. Volgende week zaterdag de derde, en laatste wedstrijd. Op de website van de club staat al een minuut na afloop van de wedstrijd:
The All Blacks have won an entertaining match where the World Champions were able to lift their game as required, with a tight 28-27 win over a competitive England at Forsyth Barr Stadium.



Halverwege de wedstrijd komt er nog een streaker het veld op. Veel kans om de wedstrijd te verstoren krijgt hij niet, want binnen no time heeft de politie zich boven op hem gestort en wordt het onder gejoel afgevoerd. Niet veel later breekt er een paar etages boven mij een massale vechtpartij uit op de tribunes. Een groep strontbezopen Tokkies is met elkaar op de vuist gegaan. Ook hier grijpt de bewakingsdienst in. 
Mijn collega's gaan na afloop van de wedstrijd nog het nachtleven van Dunedin in, maar zelf ga ik terug naar het honk in de Duncan Street. Ik heb morgen (zondag) nog een hoop werk te doen. Onder andere een artikel afmaken voor MolCell, een Amerikaans wetenschappelijk blad, waarin al eerder een artikel van mij stond. Dat gaat minstens nog een dag werk kosten, en maandagmorgen moet het echt klaar zijn: deadlines!!!
Op Youtube vind ik op zondag al een video van de streaker:




Voor het eerst live kunnen kennis maken met de HAKA. De Haka is de naam van een aantal inheemse, ceremoniële dansen van de Maori's. Door middel van die dansen probeert men de voorvaderen aan te roepen. Bij verschillende festiviteiten, en ook bij belangrijke rugbywedstrijden, worden Haka's uitgevoerd. De dans zelf bestaat uit een reeks van gebaren, vaak beginnend vanuit een door de knieën gebogen spreidstand. Men spant de spieren aan en slaat zich vervolgens op de borst, de armen en de bovenbenen. Ook probeert men door een neertrekkende beweging de kracht van de goden vanuit de hemel naar zich toe te trekken. Daarnaast kan men nog variëren door verschillende gezichtsuitdrukkingen. Tenslotte wordt er een lied ten gehore gebracht, nooit gezongen, maar opgezegd. Het lied is gericht aan de goden, en kan gepaard gaan met kreten en uitroepen.

The Haka
For most non-Maori New Zealanders today their knowledge of the Haka is perhaps limited to that most performed of Haka called "Ka mate, Ka mate", which was composed by Ngati Toa Chieftain Te Rauparaha around 1820. Many sports teams and individuals travelling from New Zealand overseas tend to have the haka "Ka mate" as part of their programme. The sports team that has given the haka the greatest exposure overseas has been the All Blacks, who perform it before their matches. It has become a distinctive feature of the All Blacks.

Origen of the Haka
According to Maori ethos, Tama-nui-to-ra, the Sun God, had two wives, Hine-raumati, the Summer maid, and Hine takurua, the Winter maid. The child born to him and Hine-raumati was Tane-rore, who is credited with the origin of the dance. Tane-rore is the trembling of the air as seen on the hot days of summer, and represented by the quivering of the hands in the dance.

Haka is the generic name for all Maori dance. Today, haka is defined as that part of the Maori dance repertoire where the men are to the fore with the women lending vocal support in the rear. Most haka seen today are haka taparahi, haka without weapons.
More than any aspect of Maori culture, this complex dance is an expression of the passion, vigour and identity of the race. Haka is not merely a past time of the Maori but was also a custom of high social importance in the welcoming and entertainment of visitors. Tribal reputation rose and fell on their ability to perform the haka (Hamana Mahuika)
Haka reflected the concerns and issues of the time, of defiance and protest, of factual occurrences and events at any given time.

Rather than replace the traditional haka, Ka Mate, Kapa O Pango sits alongside it as a new addition to the All Blacks' tradition. Kapa O Pango is performed from time to time at the team's discretion.

kia whakata hoki au i ahau
hi aue, hi
ko aotearoa e ngunguru nei
au! au! aue ha!
ko Kapa O e ngunguru nei
au! au! aue ha!
i ahaha
ka tu te ihiihi
ka tu te wanawana
ki runga i te rangi e tu iho nei, tu iho nei
ponga ra!
Kapa O Pango!
ponga ra!
Kapa O Pango!
aue hi! 



Let me go back to my first gasp of breath
Let my life force return to the earth
It is New Zealand that thunders now
And it is my time! 
It is my moment! 
The passion ignites!
This defines us as the All Blacks
And it is my time! 
It is my moment! 
The anticipation explodes!
Feel the power
Our dominance rises
Our supremacy emerges
To be placed on high
Silver fern!
All Blacks!
Silver fern!
All Blacks!
aue hi! 


Volgende week zaterdag, 21 juni, barst hier het midwinter Carnival los. Benieuwd.

vrijdag 13 juni 2014

UPCOMING BLACK AND WHITE

Omdat ik nogal onthand ben na de breuk van mijn rotator cuff pees aan mijn linkerschouder, maar nog wel het toetsenbord kan bespelen, neem ik maar effe van Raymond over. Hij weet niet meer wat rust is, ik helaas wel. Want na zijn dagtaak aan de Otago University wachten hem bij thuiskomst in zijn appartement aan de Duncan Street de vele mails van de Wageningen University. Waarna het avondwerk begint. Gelukkig kan hij zo nu en dan een vers stukje venisson in de braadpan smoren, onvervalste Nieuw Zeelandse lapjes hertenvlees. Voor hem persoonlijk in de wouden rondom Dunedin door een collega afgeknald wild. Hoe het met zijn voorraad Bavaria bier gesteld is, heeft hij me in de laatste skype-sessie niet meer verteld. Ik veronderstel dat de meeste blikken geen lang leven beschoren zijn geweest, ondanks het feit dat het in Dunedin de afgelopen dagen neit warmer geweest is dan een graad of 14. Het zal wennen zijn straks, als hij midden in de zomer afreist naar Europa.

De komende anderhalve maand zal gelukkig wat meer ontspanning bieden, als ik zijn laatste berichten beluister. En dan bedoel ik niet alleen de trip naar Zürich en daarna naar Grubbenvorst (11 - 30 juli), maar ook Nieuw Zeeland zelf. Zaterdagavond gaat hij met acht collega's naar een wedstrijd van het wereldberoemde rugbyteam van de All Blacks. Op internet zoekend kom je al snel de meest martiale en onverzettelijke koppen tegen. Dat moet een feest worden.
Vervolgens heeft baas Peter zijn team een extra vrije dag bezorgd begin juli, waardoor er een verleng weekend ontstaat. Met zijn allen wordt dan afgereisd naar de Alpen rondom Queenstown. De meeste collega's binden dan snel de skilatten onder, want op de toppen rondom het prachtige meer ligt sneeuw genoeg. Ik ga er van uit dat Raymond voldoende heeft aan zijn snowboots, en geen gipsvlucht ambieert, zo'n dag of zes later.
Een tijd van Black & White dus, de komende weken voor hem. Sportieve dagen voor hem. Hoewel hij dagelijks al een fikse bergwandeling te maken heeft om zijn appartement te bereiken. Na binnenkomst de fles whisky maar, zijn favoriete drank. Nog Schots ook, de stichters van Dunedin. 
In Nederland begint iets van de WK-koorts te ontstaan. Veel vertrouwen heeft met niet in dit elftal. De kwaliteit is niet wat het zijn moet. Toch, voor het eerst in al die jaren, zijn er in onze straat versieringen aangebracht. Hopelijk moeten ze niet al na tien dagen met het schaamrood op de kaken en onder hoongelach verwijderd worden, omdat uitschakeling in de eerste ronde een feit is. Raymond moet er bijna bij nacht en ontij voor opstaan om een wedstrijd te zien. Hier vindt het allemaal op de vertrouwde tijstippen plaats: 's avonds.

dinsdag 10 juni 2014

VERJAARDAG MET BAVARIA VANUIT FAR DOWN UNDER

Hij had het beloofd. Dat hij op mijn verjaardag 8 juni zou skypen. bij Raymond is de dag dan al bijna voorbij, maar in Grubbenvorst hebben we net het ontbijt achter de kiezen. Immers: Pinksterzondag. Om 11 uur hoor ik het inmiddels vertrouwde geluid van de skype-toeter. New Zealand calling. 
Hier is inmiddels de tropische zomer uitgebroken. Drie dagen lang, van zaterdag tot en met Tweede Pinksterdag, temperaturen boven de 30 graden. Lucien moet met nauwelijks de helft genoegen nemen. Op de eerste van de drie tropische dagen treden op Pinkpop de Rolling Stones op. Een magistraal concert zal het worden. Anderhalf uur lang spelen ze in het steeds donkerder wordende Landgraaf 70.000 fans de rock- en blueshemel in. Nog steeds de pest in, dat ik geen tickets meer kon krijgen. In plaats daarvan krijg je een sling om je hals gehangen. Geen troostprijs. Een trap na, zo voelt het. Als surrogaat een paar minuten beeldverslag van hun nu al legendarische concert op Nederland-3.
De Rolling Stones op Pinkpop, 7 juni 2014
Om toch mijn verjaardag te vieren heeft hij maar een familiepakket Bavaria bier in huis gehaald. Hij heft de trofee trots voor de webcam. Ik gun het hem van harte. Dat het überhaupt te krijgen daar in Far Down Under verbaast me. Meestal zijn het de op Schotse, maar op inheemse wijze gefabriceerde bieren die hij daar achter de kiezen kiepert. En in plaats van een stuk onvervalste Limburgse bosbessen- of aardbeientaart heeft hij zichzelf maar getrakteerd op een grote HBLC BAR, chocolade met veel proteïne, maar weinig koolhydraten: high proteïn low carb. We vieren mijn verjaardag dit jaar samen met digitaal. Weer eens wat anders. 
Ter afsluiting nog een korte webcamrondleiding door zijn woonverdieping. Buiten is het donker. Binnen blaast de heat pump. En zo te zien is in de keuken de afwas in ieder geval gedaan.



Op dinsdag 10 juni mail ik hem nog even; en schrijf o.a.:

Hallo Raymond,
Het blijft zomer hier, maar het is na het onweer van vannacht behoorlijk afgekoeld. Vandaag wordt het maar 27 graden.
De verjaardag goe doorstaan. Ook gisteren nog visite.
Verder op de plaats rust met de arm. Wel nog wat horrorverhalen gehoord van Rianne Boelen, de vrouw van John. Die heeft hetzelfde. Is geopereerd, maar ziet nog geen enkele vooruitgang. Morgen ga ik eerst voor advies naar de huisarts (vrijdag een afspraak bij de orthopeed).

Nog geen half uur later geeft hij al antwoord, en schrijft o.a.:

Hey ded,
De heat pump
'Maar' 27 graden, dat zijn WK-achtige temperaturen begrijp ik. Ik moet a.s. zaterdag om 7 uur opstaan om de wedstrijd te volgen overigens. Bij jullie dus om 9 uur ('s avonds)?
Wat een horrorverhaal met die arm, laten we hopen dat dit bij jou wat anders gaat. Heb jer er nog veel last/pijn van? Goed idee om alvast informatie bij de arts in te winnen. Vraag hem wanneer je voor het eerst verbeteringen kunt verwachten en wanneer je (voorzichtig) met oefeningen kan beginnen. Vind het iig erg klote voor je.
Hier is het de hele dag al regenachtig, drizzelig. Gelukkig niet zo koud, maar het zou mooi zijn als de zon zich weer eens liet zien.
Vandaag heb ik weer een nieuwe lading venison steak gekregen van John. Eerst twee dagen in de koelkast laten rijpen voordat hij op je bord mag, was het advies.
Alles aan kant


zaterdag 7 juni 2014

SKYPE, VLUCHTSCHEMA ZÜRICH EN ANDERE PERIKELEN

Het is weer een tijd geleden dat ik geblogd heb. Door mijn drukke werk ben ik er niet eerder aan toegekomen. Maar ik hier ben ik weer. Bovendien: het weekend is begonnen. Gisteravond nog een kleine party bij Anne (mijn logé van een dag of tien geleden) in haar nieuwe studentenhuis.


In de vroege ochtend na D-Day, zaterdag 7 juni dus, skype ik weer eens met het thuisfront. Het is 9 uur in de ochtend, mijn ontbijt heb ik nog niet achter de kiezen en het is zaterdag. En toch ga ik over een uurtje naar het lab vandaag. Heb erg veel werk. Naar buiten kijkend zie ik dat het een mooie herfstdag wordt hier. De mist trekt langzaam op boven de baai, en de wolken lossen al op in de blauwe lucht daarboven. Dan is het geen straf om te lopen, bovendien: bergafwaarts.
Voor het eerst skype ik nu via het scherm van mijn nieuwe computer. Dat levert betere beelden op. Misschien ook wel vanwege het daglicht. Ded maakt printscreens en zal ze in dit blog plaatsen.

Een paar dagen gelden heb ik via de Otago University en een Dunedin's reisbureau mijn vlucht naar Zürich laten boeken. Ook de terugvlucht, maar dan van Amsterdam naar Dunedin is nu geregeld. Ik vertrek op 11 juli en ben op 30 juni weer terug in Dunedin. Het congres in Zürich waar ik een presentatie zal geven, vindt plaats van 14 t/m 18 juli. Ik heb dan vooraf in ieder geval een paar dagen om mijn jetlag uit mijn lijf te jagen. Maar of dat helemaal lukt?
In Zürich zelf heb ik een volledig ingericht appartement gehuurd voor bijna een week. Een hotelkamer (het is daar zowat uitverkocht in die tijd) zou me meer dan 1000 NZ-dollars meer gekost hebben. Het voordeel van het appartement in dat het ook nog eens vlak bij het centrale treinstation van de stad ligt, in het centrum dus. Er is een goede verbinding met de luchthaven. En bovendien zou het wel eens van pas kunnen komen als ik de (nacht)slaaptrein naar Düsseldorf neem. Want na het congres eis ik weer voor een dag of 10 mijn slaapkamer op bij mum&ded.

Hieronder het vluchtschema:


HEENREIS

1.      FLIGHT NZ 5012 - AIR NEW ZEALAND                                       FRI 11 JULY 2014
-----------------------------------------------------------------------------
DEPARTURE: DUNEDIN, NZ (INTERNATIONAL)                                          11 JUL 07:30
ARRIVAL: CHRISTCHURCH, NZ                                                                  11 JUL 08:30
RESERVATION CONFIRMED, ECONOMY (T)                                              DURATION: 01:00
OPERATED BY: MT COOK AIRLINES TRADING AS AIRNZ L
AIRCRAFT OWNER: AIR NEW ZEALAND, NZ

2.      FLIGHT SQ 298 - SINGAPORE AIRLINES                                    FRI 11 JULY 2014
-----------------------------------------------------------------------------
DEPARTURE: CHRISTCHURCH, NZ                                                            11 JUL 10:50
ARRIVAL: SINGAPORE, SG (CHANGI)                                                       11 JUL 17:45
RESERVATION CONFIRMED, ECONOMY (E)                                              DURATION: 10:55
OPERATED BY: SINGAPORE AIRLINES, SQ
EQUIPMENT: BOEING 777-200/200ER

3.      FLIGHT SQ 346 - SINGAPORE AIRLINES                                    SAT 12 JULY 2014
-----------------------------------------------------------------------------
DEPARTURE: SINGAPORE, SG (CHANGI), TERMINAL 3                            12 JUL 01:20
ARRIVAL:   ZURICH, CH (ZURICH AIRPORT)                                              12 JUL 08:00
RESERVATION CONFIRMED, ECONOMY (E)                                              DURATION: 12:40
OPERATED BY: SINGAPORE AIRLINES, SQ
EQUIPMENT: AIRBUS INDUSTRIE A380-800 PASSENGER

TERUGREIS

1.      FLIGHT SQ 323 - SINGAPORE AIRLINES                                    MON 28 JULY 2014
-----------------------------------------------------------------------------
DEPARTURE: AMSTERDAM, NL (SCHIPHOL AIRPORT)                              28 JUL 11:15
ARRIVAL: SINGAPORE, SG (CHANGI)                                                         29 JUL 05:50
RESERVATION CONFIRMED, ECONOMY (E)                                              DURATION: 12:35
OPERATED BY: SINGAPORE AIRLINES, SQ
EQUIPMENT: BOEING 777-200/200ER

2.      FLIGHT SQ 297 - SINGAPORE AIRLINES                                    TUE 29 JULY 2014
-----------------------------------------------------------------------------
DEPARTURE: SINGAPORE, SG (CHANGI), TERMINAL 3                             29 JUL 19:45
ARRIVAL: CHRISTCHURCH, NZ                                                                  30 JUL 09:30
RESERVATION CONFIRMED, ECONOMY (E)                                              DURATION: 09:45
OPERATED BY: SINGAPORE AIRLINES, SQ
EQUIPMENT: BOEING 777-200/200ER

3.      FLIGHT NZ 8083 - AIR NEW ZEALAND                                       WED 30 JULY 2014
-----------------------------------------------------------------------------
DEPARTURE: CHRISTCHURCH, NZ                                                            30 JUL 11:30
ARRIVAL: DUNEDIN, NZ (INTERNATIONAL)                                               30 JUL 12:35
RESERVATION CONFIRMED, ECONOMY (T)                                              DURATION: 01:05
OPERATED BY: AIR NELSON TRADING AS AIRNZ LINK
AIRCRAFT OWNER: AIR NEW ZEALAND, NZ
EQUIPMENT: DE HAVILLAND DHC-8 SERIES 300

Ben wel benieuwd hoe het, straks na Zürich, weer zal zijn om in Grubbenvorst te zijn. Na meer dan 3 maanden Nieuw Zeeland raak je gewend aan het leven hier. Dat overigens, wat het werk betreft, net zo druk is als het in Wageningen was.
Hopelijk gaat het dan beter dan wat ik nu op de Skype zal. Vader zet met een 'sling' (lijkt op een mitella) om zijn hals. Hij was 's morgens met zijn fiets tegen een trottoirband gereden en met zijn schouder op het wegdek geklapt. Diagnose: de zgn. cuff-spier (een grote pees) helemaal doorgescheurd; en ook nog eens een klein scheurtje in het bot. Hij kan daardoor zijn linkerarm niet meer optillen. Het herstel gaat nog een hele tijd duren. En dat betekent ook: geen auto rijden, en erger nog: niet fietsen. Dat wordt dus waarschijnlijk ook niet 'biken' als de oudjes volgend jaar naar Nieuw Zeeland komen.

Mocht je nog interesse hebben in het appartement in Zürich, dan geef ik jullie hier de link door. Klik maar op: Appartement Zürich. In de beschrijving lees je o.a.:




The Space
The apartment is directly opposite Zurich HB main railway station. 
The room has access to kitchen, bathroom, toilet and even balcony, from where you can watch trains slowly rolling into the station. 
A flat screen TV is available for the guest, as well as WLAN.
The Neighbourhood
The largest rail station in Switzerland is at your door step, the Swiss national museum is just next, clubs, discos, langstrasse etc are just a short walk away. 
The beautiful lake Zurich is only some few minutes walk away.

Naschrift van ded
Deze dag, 7 juni, is natuurlijk wel de dag dat de Rolling Stones optreden in Limburg. Pinkpop. Het concert waar ik geen kaarten meer voor kon krijgen. Maar met mijn linkerarm in een sling zou het ook niet lekker 'jumpen' geweest zijn.