GEEN HEMELVAART, WEL QUEENSDAY... OP 2 JUNI

In vervolg op het vorige blog, en doorbordurend op het grillige karakter van het weer op het Zuidereiland lees ik vanmorgen weer een mail van Raymond. Daarin schrijft hij o.a.: "Het weer is raar, vandaag was het redelijk fris, maar halverwege de middag kregen we de zogenaamde  'North-western', een zwoele warme lucht vanuit het noorden. Het leek wel weer lente. Toch hebben ze voor morgen weer sneeuw voorspeld. Ik hoop het eigenlijk niet." In de mail reageert hij tegelijk op mijn mail waarin ik vraag of hij met Hemelvaart vrij heeft. Dat blijkt niet het geval. "We doen hier helaas niet aan Hemelvaart, maar wel aan Queens-Day (een dag voor die ouwe heks van jullie eilandburen): een extra lang weekend dus. Ik kan het goed gebruiken, lig hopeloos achter met mijn werk voor Wageningen." Queens-Day blijkt te vallen op 2 juni, a.s. maandag dus.

Wat zijn werk betreft heeft hij weer gescoord. "Ons paper is vandaag geaccepteerd. Ja, we hadden hem gisteren pas terug gestuurd. Heb nog nooit zo'n snelle reactie van een Journal gehad. Ze zullen wel blij met ons zijn geweest. Weer eentje in de pocket, dus. We hebben er net al wat biertjes op gedronken."
Ook het verzamelen van documenten en het invullen van allerlei formele papieren (wel digitaal) die de promotie in Nijmegen met zich meebrengt, kost hem de nodige tijd. Maar goed, het weekend biedt misschien weer ruimte om een en ander bij te werken. Geen logé's meer in huis, dat geeft ook wat lucht. Maar als het weer fatsoenlijk is, moet hij er toch ook maar op uit. De stad in. Om zaterdag op tijd te zijn voor de Farmers Market bij het station. Afgelopen zaterdag was hij er te laat voor. Mosterd, en dat zelfs niet, na de maaltijd.

Inmiddels, terwijl ik hier zit te bloggen, in het in Dunedin diep in de nacht. Via de webcams die op verschillende plekken in de stad hangen, kun je zien hoe het er is. Het lijkt droog, als ik een aantal beelden bekijk. Geen glimmend of wit wegdek te bekennen. Het plaatje (in zwart wit) komt van de webcam die hoog boven de Octagon (de Achthoek), in het centrum van de stad. Het is kwart over drie in de nacht.

In de skype van gisteren, hij zit ondertussen een zak cashew noten weg te vreten en zo nu en dan een teug te nemen uit een fles Kiwi-beer, leidt hij me nog even door zijn appartement. De Blue Cod van een paar dagen eerder is inmiddels verdwenen uit het diepvriesvak. "Gisteren gebakken. Erg lekker!" Binnenkort weer aanvullen met vers gevangen zeebeesten.
Hij laat me ook nog een handgeschreven briefje zien van de onderhoudsman van het appartement. Twee deuren verder, woont ie. Raymond heeft er even daarvoor nog aangebeld om de reservesleutel van zijn appartement (de afgelopen weken in het bezit van zijn Duitse logé) terug te brengen. Maar de man is niet thuis. Vandaag vindt hij wel een briefje van de maintenance man op zijn deurmat: "Hi, it's the maintenance man here, after 4 pm on Sunday, 18th May, I'm able to reseal any showers, vanities and toilets if required. Also, if your dryer is not vented to the outside wall to blow the hot air outside, I can put in a new filter system in as well." etc.

Een paar uur later krijgen we via Whatsapp een foto door: zijn nieuwe dag is begonnen, en hij staat op hij punt naar zijn werk te gaan. Vanaf de overkant van de baai rolt het vuur, het goud en oranje de stad binnen. Mooie ochtend.

Misschien handig voor Raymond: een lijst van de Nieuw Zeelandse feestdagen. Het kan natuurlijk heel goed zijn, dat hij die lijst ook al van zijn werkgever (de Otago Universiteit) gekregen heeft. Maar zo weten wij het ook. Hieronder volgt de lijst.

2014 New Zealand Public Holidays
Holiday	Actual Date	Date Observed
New Years Day	1 January	Wednesday 1 January
Day after New Years Day	2 January	Thursday 2 January
Anniversary Day Dunedin	19 February	Monday 19 February
Waitangi Day	6 February	Thursday 6 February
Good Friday	varies	Friday 18 April
Easter Monday	varies	Monday 21 April
ANZAC Day	25 April	Friday 25 April
Queen's Birthday	1st Monday in June	Monday 2 June
Labour Day	4th Monday in October	Monday 27 October
Christmas Day	25 December	Thursday 25 December
Boxing Day	26 December	Friday 26 December

HOME ALONE MET SNEEUW EN HAGEL

Niks is zo veranderlijk als het weer in Nieuw Zeeland. Het ene moment lijkt het een schitterende dag te worden, maar vijf minuten later moet je rennen om droog binnen te komen. Het afgelopen weekend was een voorbeeld van de meteorologische grilligheden hier.
Zaterdagmorgen wilde ik naar de Farmers Market bij het station. Zon, blauwe lucht, een graad of 16. Ook Anne, mijn Duitse logé, ging mee. Haar laatste dag hier, want vanaf zondag betrekt ze haar eigen home in het centrum. Maar voor de markt waren we blijkbaar te laat opgestaan. De 'boeren' waren hun spullen alweer aan het inladen. Volgende keer beter. Ik maak nog wel wat foto's van het fraaie station van Dunedin; de markt is immers vlakbij. 
Niet veel later wordt het blauw van de lucht snel opgeslokt door dreigende, zwarte rolwolken. Ze stormen massaal de baai in en komen de stad in. Ineens is daar de regen, gevolgd door storm en hagel. Een duidelijk bewijs dat het weer hier rare fratsen vertoont. Je moet je hier dus nooit rijk rekenen als de lucht zich een keer vriendelijk laat aanzien. Voordat je het in de gaten hebt zijn de zaken weer volledig anders.

Op zondag is het een stuk kouder ineens, amper een graad of 3. Het zou zelfs gaan sneeuwen, maar dat gebeurt uiteindelijk niet. Ik heb maar van mijn 'vrije' zondag geprofiteerd om mijn appartement wat te cleanen. Nu ik weer 'home alone' ben, dus zonder Duitse assistentie, krijg ik daar wat meer gelegenheid voor. Het moet immers toch gebeuren. 
Ik werk nog wat voor Wageningen, en verzamel wat spullen voor mijn promotie. Zoals een kopie van mijn bul van de Universiteit van Utrecht. Na even wat mailverkeer met ded krijg ik een digitale kopie aangeleverd. Aanvankelijk lukte het niet thuis (de scanner kon maximaal A4 formaat aan), maar gelukkig bracht de Sony camera redding: gewoon fotograferen en doormailen. Of ik over een tijd mijn promotie kan combineren met mijn reis naar het congres in Zürich, betwijfel ik, want dan moet alles meezitten. En zelfs in dat geval wordt het krap. Ik reken er maar niet op, dan kan het alleen maar meevallen.

Op maandagmorgen, ik ben net wakker (in Grubbenvorst is het dan al diep in de avond), stuur ik een Whatsapp naar de family waarin ik meld dat het nu toch is gaan sneeuwen. Ik app ook een paar foto's door om het bewijs te leveren. De winter lijkt vroeg ingevallen in Dunedin. Even later gaat het ook nog hagelen. Gelukkig hoef ik niet onmiddellijk naar het Otago-lab, want ik moet nog wachten op mijn nieuwe bureaustoel die vroeg in de ochtend afgeleverd zal worden. Niet dus, in ieder geval niet vroeg. Volgens goed Kiwiaans gebruik moet ik er nog een keer achteraan bellen. Ze waren het weer eens vergeten!! Maar hij zit fantastisch, dat dan weer wel. Ik test hem in ieder geval goed uit, voordat ik de snowboots (bij wijze van spreken dan) aan doe, en naar mijn werk stiefel.

Om op mijn werk te komen wat het dus opletten geblazen. Meestal loop er zo'n dik half  uur over, maar vandaag was het wel erg goed opletten op die hellende straten. Gelukkig ben ik niet op mijn plaat gegaan. De terugweg aan het einde van de dag is een stuk gemakkelijker, want de meeste sneeuw was door de zon toen alweer gesmolten. Want met gladheid de sterk hellende straten naar boven lopen, dat is bijna vragen om ongelukken. En mijn snowboots zijn doodgewone Hollandse schoenen. Niet op Antarctica te overwinnen. 
Maar dat ook hier de Kiwi's verrast werden, bleek wel op het nieuws vanmorgen. Daar werd gemeld dat sommige scholen gesloten waren vanwege de sneeuwval. Het lijken de Nederlandse Spoorwegen wel. 

OOMPH!... IT'S HELL'S PIZZA WITH BLUE COD AND BIG BRO

Donderdag 22 mei heb ik in opdracht van Raymond de drie leesversies van zijn proefschrift, bestemd voor de manuscript-commissie, hoogstpersoonlijk afgeleverd bij de secretaresse van van de afdeling Molecular Biochemistry van het NCMLS in Nijmegen. "De commissie krijgt zes weken de tijd om zijn thesis te beoordelen", zegt secretaresse Els van Genne, "en de praktijk leert, dat ze die termijn meestal volledig gebruiken." Het zijn drie kloeke, eenzijdig geprinte versies geworden; 166 gestapelde pagina's (waarvan 12 in kleur), en bij elkaar gehouden door een plastic ringband. Ze zullen diezelfde dag nog de deur uit gaan, verzekert ze me.
Inmiddels ben ik ook langzaam begonnen om een ontwerp te maken voor de cover van zijn proefschrift. Straks zal ook Lucien waarschijnlijk ingeschakeld gaan worden als er wat gefotoshopt moet worden.

Een dag later hebben Wolph en ik weer skype-contact met hem. Zijn weekend is inmiddels begonnen. En hij is goed moe van de meer dan volle week. Vooraf stuurt hij nog een mail: "Ben net thuis, heb wat boodschappen gedaan, zoveel dat we ons met de taxi hebben laten afzetten, maar daardoor heb ik nu wel een prullenbak. Was ook hard nodig, want het begon hier te stinken door een ongebakken kip die we deze week hebben moeten weggooien (was over de datum)."
In dezelfde mail schrijft hij dat hij een officiële uitnodiging gekregen om als gastspreker op te treden op de EMBO Conference on Viruses of Microbes III, die van 14 t/m 18 juli a.s. gehouden zal worden in Zürich. De uitnodiging begint met:
Your abstract entitled "Priming in the Type I-F CRISPR-Cas system triggers local, strand unspecific spacer acquisition, distinct from the Type I-E system" has been accepted by the Scientific Committee as oral presentation in "Session 7: Virus-host interaction; Infection Biology". The program will be posted on the website by the end of the week. 
In zijn mail meldt hij ook nog dat zijn publicatie met zijn Finse collega's in Helsinki vandaag online is gekomen. Te zien / klik op: Helsinki Publicatie Oxford Journals
Verder is hij op verzoek van zijn promotor in Nijmegen een hoofdstuk uit zijn proefschrift aan het omwerken om het in een ander Journal geplaatst te krijgen. Een drukke wetenschappelijke week, dus.

Tijd om weer op adem te komen dit weekend. Dat overigens zijn laatste weekend zal zijn met de Duitse logé in huis. Volgende week verhuist Anne naar een studentenhuis in het centrum van Dunedin. En moet Raymond weer zelf de braadpan hanteren. We hebben het daarom maar eens uitvoerig over zijn eetpatroon. Dat niet ver weg verwijderd lijkt van de kwalificatie 
fast food, hoewel hij anders beweert. Hij is erg enthousiast over de sushi's die overal in de stad te krijgen zijn. Van goede kwaliteit, en goedkoop, beweert hij. Voor 6 NZ-dollars heb je er een stuk of 8, en geen kleintjes!

Hij roemt de Nieuw Zeelandse koffie. Geen slappe Douwe Egberts schenken ze hier, maar straffe Oomph Coffee! Wordt Wakker koffie. En veel zwarter dan de gemiddelde Maori.
Gisteren heeft hij van zijn collega ( de 'hunter') geen zak afgeknald hertenvlees gekregen, maar dit keer een door Hunter zelf in zee gevangen Blue Cod. Hij ligt echter nog opgeborgen in de vriezer van zijn universiteitslab. Dus dit weekend waarschijnlijk geen cod. Aanwijzingen om het beest te bakken heeft de Hunter er ook bij gegeven: "niet afspoelen! Hij moet nog naar zeewater ruiken. En bakken in een korst van bier beslag, beer battered cod. Je doet er een moord voor! Een culinaire sensatie, beweert de Hunter. Nu is Raymond aan zet.

Blue Cod

Al meerdere malen, en ook deze week ("geen tijd om zelf te koken", is zijn alibi), is hij bezweken voor de Velvet Burger Respect, een Nieuw Zeelandse keten die een grote vestiging heeft in midtown Dunedin. Het kwijl lekt hem over de lippen als hij zijn favoriete Big Bro beschrijft: Een stevige burger gelardeerd met hete kruiden, een gepocheerd ei, bacon maar ook rode biet!! Staat voor een volledige maaltijd. In ieder geval levert deze jongen meer dan voldoende calorieën om full speed de steile straten naar zijn appartement af te leggen.

Big Bro

Maar morgen (zaterdag) is hij van plan naar de wekelijkse zaterdagmarkt te lopen, de Otago Farmers Market. Voor een indruk, klik op: Farmers Market. Duizenden locals bezoeken de markt, in de buurt van het schitterende oude station van Dunedin. Mocht hij er niks van zijn gading vinden, dan is er de laatste strohalm: Hell's Pizza. Bezorging aan huis is altijd mogelijk. Als je belt, krijg je Satan zelf aan de lijn, die met een donker krakerige stem grauwt: Welcome to Hell...

HORA EST: DE LEESVERSIE VAN MIJN PROEFSCHRIFT IS AF

Langzaam begin ik te wennen in mijn nieuwe home. En dat was vooral de eerste dagen genieten. Vooral omdat het weer fantastisch was en het gezicht op de baai, vanuit mijn woonkamer of vanaf mijn terras, navenant. Natuurlijk ontbreken er nog zaken, maar het appartement is nagenoeg fully furnished. Wel heb ik o.a. nog dekbedden aangeschaft, ook voor mijn Duitse logé Anne die inmiddels een paar dagen geleden is gearriveerd. En eerst haar jetlag heeft proberen te verwerken. Maandag 19 mei begint ook zij met haar werk aan de Otago Universiteit. Een half jaar zal ze blijven, maar is inmiddels wel al op zoek naar eigen woonruimte.

My Home: Duncan Street 68/5

Vrijdagmorgen 16 mei in alle vroegte is mijn internetaansluiting gerealiseerd. Alleen het modem moest nog afgeleverd worden. Ook dat werd weer een typisch Kiwi-verhaal. Vooraf had ik bericht ontvangen dat ook dit diezelfde dag zou worden afgeleverd. Niet dus! Naspeuringen via het Track&Trace systeem lieten zien dat het modem nog in een distributiecentrum aan de rand van de stad lag. Taxi genomen en er naar toe om het af te halen.
Op de terugweg kwam ik langs een computerzaak. En omdat ik ook nog op zoek was naar een desktop, ben ik er maar naar binnen gestapt. Ik vond er wat ik zocht. Maar: het kon niet bezorgd worden, zei de baas. Waarop ik liet weten dat ik het dan net zo goed in het centrum van de stad zou kunnen aanschaffen. Vlak voordat ik naar buiten stapte grijpt diezelfde baas me bij mijn mouw. Om die er vervolgens aan te passen. Maar we willen hem in dit uitzonderlijke geval graag bezorgen, meneer"". 's Avonds prijkt er een supercomputer, inclusief groot scherm, op mijn bureau. Maar ben wel 1200 Kiwi-dollars armer.

Verder heb ik ook nog een droogrek aangeschaft en wat andere huishoudelijke artikelen, zoals een koffiezetapparaat. Lastig is wel dat de levensmiddelenzaken wat verder uit de buurt liggen. Misschien toch maar een grote voorraad laten bezorgen. Ik zie wel. Of ik moet nadenken over een andere manier van vervoer. Fietsen, daar moet ik hier niet aan beginnen. Een brommer? 
Over mijn internetverbinding ben ik niet ontevreden. Het haalt het niet bij de Nederlandse snelheden, maar het is goed te doen. Ook het skypen lukt dus goed.
Morgen komt collega Peter Fineran terug van zijn congres in Berlijn (waar ik eerst ook van plan was heen te gaan). Dat levert weer een boel verse informatie op over ons CRISPR-onderzoek.

Vanwege al die huishoudelijke beslommeringen (ondertussen wordt er ook nog een lekkage in het appartementencomplex gerepareerd), kom ik wat minder toe aan mijn werk voor de universiteit. Ook omdat ik dit weekend de definitieve versie van mijn proefschrift over Exosomen heb afgewerkt. Promotor Ger Pruijn (Radboud Universiteit Nijmegen) is helemaal akkoord. Ik heb vanmorgen (zondag 18 mei) het PDF-bestand opgestuurd naar Grubbenvorst. Daar zal ded ervoor zorgen dat er drie versies van worden geprint, inclusief 12 pagina's in kleur. Het volledige bestand telt 166 pagina's op A4-formaat.

Het begint zo:
It is feasible that RNA is one of the oldest biomacromolecules still present in living cells today. The versatility of RNA is perhaps one of the most important reasons why it still has such a central position. Arguably, the most well-known function of RNA is to confer the genomic information embedded in the DNA into functional proteins, but RNAs can be utilized for many other different purposes. Examples of this include the use of RNA as a structural component (e.g. the tRNAs), the use of RNA as a catalytic subunit (i.e. ribozymes) and the use of RNA as a regulatory element (e.g. miRNAs). This great variety of functions also implies that the metabolism of these important biomolecules must be tightly regulated within a cell. One of the many different factors that govern this regulation is a protein complex with associated 3’-5’ exoribonuclease activity called the RNA exosome, which has been conserved in archaea and eukarya, while eubacteria contain a similar protein complex called the degradosome. This chapter will give an outline of the thesis combined with a review of our current knowledge on the RNA exosome, addressing its structure and function in different species.

Ondertussen komen er met enige regelmaat de meest bizarre foto's binnen op de familie-Whatsapp. Wat Maurice de verzuchting doet slaken: "Ik ben als eigenaar van deze groepsapp ernstig aan het twijfelen of we hier wel mee door moeten gaan". Ook Karlijn zit boordevol zorgen: "O. jee, hoeveel hebben jullie gedronken?" Waar het over gaat? Hierover, dus.

EN MENEER DAAR MAAR VAKANTIE VIEREN

Tringg! Tringg! Gisteravond rond half twaalf rolt er weer beeldmateriaal via Whatsapp mijn smartphone binnen. Eerst Lucien die zijn lading Chinese fietspakken showt: Bianchi, Lampre en Sky. Een ervan voor mij bestemd, dat van Sky. De zending is zojuist gearriveerd. Dat wordt trainen de komende tijd: Luik-Bastenaken-Luik, of iets vergelijkbaars.
En daarna Raymond. Raymond is net wakker, het is bij hem al woensdag, en staat op het punt naar zijn werk te gaan. Maar de dag begint te mooi om waar te zijn. Een strakblauwe zon en een gouden zon die langzaam uit de baai omhoog klimt. Ook de komende dagen blijft het weer goed bij hem, hoewel zaterdag regen. Maar de weersvoorspellingen zijn vaak onbetrouwbaar, zegt ie: zo wispelturig als een vrouw. Hij verrast ons in zijn Whatapp met een paar foto's en een video. Gewoon om zijn oude vader en moeder de ogen uit te steken. 

Dunedin Sunrise

Later in de nacht, wij liggen dan al uren op 1 oor, volgt er nog een mail, verstuurd vanuit zijn Otago-lab, waarin hij o.a. schrijft: Een honderdjarige die uit het raam klom en verdween? Je bedoelt Allan Karlsson I presume? :) Wat lezen betreft, ik heb hier geen internet, dus ik heb 'The Circle' er maar eens bijgepakt. Meestal krijg ik maar een paar bladzijden gedaan voordat ik te moe word en ga slapen. Maar het is een begin non?
Het slaat allemaal op mijn eerdere mail waarin ik schreef dat Wolph en haar vriendinnen van plan zijn om in Reuver naar de film te gaan, 'De honderdjarige die uit het raam klom en verdween'. Die film gaat, zo blijkt later, niet door, omdat ervoor gekozen wordt de stembanden die middag eens flink te oefenen. Ze zouden eens verstijven.
In dezelfde mail raad ik Raymond aan om, zolang er nog geen internet is in zijn nieuwe appartement (pas vanaf 16 mei), gewoon een boek te lezen. Op een van de foto's die hij stuurt zie ik overigens wel een flatscreen tv in huis.

View from my window

Vanmorgen (bij hem is het inmiddels avond) volgt er een nieuwe mail van hem, en zie ik ook de video die ik vannacht nog gemist heb. In zijn mail schrijft hij o.a.: Vandaag een extra set beddengoed aangeschaft voor de Duitse logé. Was helaas wel te groot, maar ze moet het er maar mee doen. Ik ga nu een geïmporteerde Bitburger openen, daar zitten tenminste geen toegevoegde suikers in (rare Nieuw Zeelandse gewoonte). 
En verder: Veel succes zo op de fiets. En niet te hard van stapel lopen. Niet veel later zal ik het Lepper zadel bestijgen. Buiten is het bijna net zo zonnig als op zijn foto's, maar voor vanmiddag zijn de vooruitzichten minder. Dus... 
Met mijn linkerpoot gaat het inderdaad beter, mag ook wel na een week of zes. Profiteren dus. En meneer daar maar vakantie vieren, in Dunedin. Vooruit, het is met tegenzin, maar hier dan zijn video, genomen van zijn balkon-terras.

TWEE ASIELZOEKERSBEDDEN VOOR ZIJN OUDERS

Het is weer wat krakkemikkig met zijn 3G-telefoon, maar we hebben weer skype-contact vanmorgen. Soms bevriest de kop van Raymond (het loopt richting winter in Nieuw Zeeland), en na een paar minuten moeten we zelfs opnieuw inbellen, omdat het contact helemaal wegvalt. Niet getreurd: uiteindelijk skypen we totaal toch nog ruim een kwartier.
Even daarvoor heeft hij zijn skype-komst al aangekondigd: Hier alles prima. Heb vandaag de erfenis van John's moeder binnen gekregen, zie foto. Overmorgen komt zowel het internet als de Duitse deze kant op. Zal nog wel het een en ander in huis moeten halen, maar het begint al ergens op te lijken. Als je wilt, kan ik zo ook nog wel even skypen. Valt nogmaals mee al we het kort houden. 
Dat 'nogmaals' slaat op de kosten die het skypen via zijn 3G-smartphone kost. Globaal 1 NZ-dollar per minuut.

oma's erfenis

Gisteren heeft hij 'oma's erfenis' binnen gekregen. Het betreft een deel van de erfenis van de moeder van een van zijn collega's, John. Diens moeder is onlangs overleden. Het huis moest ontruimd, en de overtollige inventaris verdeeld. Voor Raymond leverde dat o.a. koppen, schotels en borden op. En ook nog een messenset en een magnetron. De een zijn dood is de ander zijn brood.
Daarna neemt hij ons met zijn beeldtelefoon mee naar de slaapkamer. Nieuwe dekbedden heeft meneer aangeschaft. Hij zegt er warmpjes bij te zitten. Als over twee dagen zijn Duitse collegaatje komt logeren die hoeft die zich geen zorgen te maken over doodvriezen in bed.

Gelukkig maar dat wij. ouders, voor de zomer geboekt hebben. Want nog geen twee minuten later staan we in de logeerkamer. Daar zijn onze britsen al opgemaakt. Het screenshot dat ik er van kan maken is misschien niet van de allerbeste kwaliteit, maar de boodschap is duidelijk: we zullen die verwende babyboomers wel eens laten merken wie hier de baas is. Gelukkig hebben we als naoorlogse generatie leren afzien: 1 keer per week een gehaktballetje, en slapen op strozakken in snel in elkaar geflanste houten bakken. Dat ghetto in de Duncan Street overleven we ook wel weer.

my parents room

Raymond is erg enthousiast over zijn nieuwe woning. Ook al is het lopen naar zijn werk een opgave elke dag. Vooral vanwege het 'klimwerk', want plat is het nergens in de stad. Omdat hij een flinke voorraad levensmiddelen wil inslaan overweegt hij daarom in één keer een flinke voorraad te laten bezorgen, of het zelf per taxi vanuit het centrum mee te nemen. 
Misschien moet hij ook maar eens nadenken over gemotoriseerd vervoer (scooter, brommer). Een fiets lijkt er niet het meest handige transportmiddel te zijn. Komt tijd, komt raad. 

EERSTE BERICHTEN UIT DUNCAN STREET 68-5

Een week lang geen skype-contact gehad met Raymond. Dat lag meer aan ons dan aan hem. De reden: we zaten al die tijd in Alicante. Gisteren is Raymond bovendien verhuisd naar zijn nieuwe appartement in Dunedin. En via een mail liet hij ons weten daar nog tot 16 mei geen internet te hebben. We waren dus aardig verrast toen vanmorgen opeens de Skype-toeter afging. En het het skype-probleem opgelost bleek te hebben via zijn 3G smartphone. Kost hem wel wat Nieuw Zeelandse dollars, maar het was te doen. Het beeld was wel wat blokkerig, en soms kwam het geluid niet goed door, maar we hadden beeld. Van hem en van zijn nieuwe woning in de Duncan Street. Een oude foto (2011) van de makelaar:

Vlak voor zijn verhuizing (per taxi; immers: alleen gevulde koffers) stuurde hij ons al een WhatsApp: Ik vertrek zo met de taxi naar mijn nieuwe adres met 2 koffers. Ga daarna nog de stad in voor de nodige boodschappen. We skypen snel weer. Heb alleen nog geen internet tot de 16e (ja, idd). Maar heb wel gewoon 3G op mijn foon. dus komt wel goed. 

Later meldt hij dat hij nog wat beddengoed moet aanschaffen. En 's avonds dat hij er inmiddels  warmpjes bij zit op de bank, en dat het uitzicht vanuit zijn appartement fantastisch is. 

Vanmorgen zien we tijdens de skyp dat hij ook nog een nieuw koffiezetapparaat heeft aangeschaft. Misschien wel het meest vitale onderdeel van zijn nieuwe woning.

Tijdens de skype krijgen we een snelle rondleiding door het huis. Ziet er goed uit. Alleen de schilderijen uit het appartement in Ede ontbreken. Het transport daarvan zou wat te bewerkelijk geweest zijn. Een alternatief zou kunnen zijn een afbeelding ervan te mailen en die in Dunedin op posterformaat te laten afdrukken. Maar misschien is er ter plekke ook wel fraaie Maori kunst te krijgen. Misschien moet hij maar eens goed rondneuzen. Er is altijd wel wat te vinden. 

Raymond heeft beloofd binnenkort wat foto's van zijn nieuwe interieur te maken en die op het blog te plaatsen. Natuurlijk willen we ook genieten van zijn fraaie uitzicht op de stad en de baai. Tenslotte maar een plaatje van de plek waar Wolph en ik de afgelopen week verbleven: Alicante. Maar ook een van het paradijs voor de Benidorm Basterds: we maakten er een trip naar toe van een dag. Of het ons voorland is weet ik niet. Laten we eerst maar eens Nieuw Zeeland proberen volgend jaar. We zien er nu al naar uit. En Raymond heeft twee slaapkamers, dus hij hoeft voor ons niet op de bank te gaan liggen.

Benidorm Basterds

DUNEDIN: GRADUATION DAY GEVOLD DOOR KONINGSDAG

Ik ben nu ongeveer twee maanden in Dunedin, Nieuw Zeeland. Dat is snel gegaan. Over een week verhuis ik naar mijn eigen appartement in de Duncan Street, aan de andere kant van het centrum. En ongeveer even ver lopen van de universiteit als ik nu elke dag doe, een half uurtje.
Vandaag, 3 mei 2014, is het hier Graduation Day. Meer dan 1000 studenten studeren af, en nemen hun bul in ontvangst. Dit fenomeen vindt twee keer per jaar plaats. Het spreekt voor zich dat dit gepaard gaat met veel ceremonie, en uiteraard grote feesten in het centrum. Hoewel ik uitgenodigd ben om ook aan de drank te gaan, heb ik het aanbod beleefd afgeslagen. Want morgen heb ik ook nog de viering van Koningsdag met de Dutchies voor de boeg, in het stadsdeel Wakari, een kilometer of 7 buiten het centrum. Ik neem me voor over een half jaar wel deel te nemen aan de festiviteiten rondom Graduation Day.
Het programma van Graduation Day van vandaag staat hieronder. 

Saturday 3 May 2014 at 1.00pm - Degrees and Diplomas in Applied Science, Biomedical Sciences, Consumer & Applied Sciences, Physical Education, and Surveying

9.30am Graduation Brunch
The Link, Information Services Building, corner Cumberland and Albany Streets
10.40am Thanksgiving Service 
The Hunter Centre, corner Frederick and Great King Streets
11.30am Graduation Procession 
Assemble at the School of Dentistry by 11.15am
11.50am Marshalling of Graduands
Dunedin Centre, Harrop Street.  Marshalling begins promptly at 12 noon. Please either come directly from the procession or else ensure you arrive by 11.50am.
You must be wearing the correct regalia and have your graduation order number sticker affixed to the left side of your gown. If you arrive late, or are improperly dressed, there is no guarantee you will be able to take part in the ceremony.
Once all graduands are in graduation order you will proceed to reserved seating in the main body of the Dunedin Town Hall.

12.15pm Doors to the Dunedin Town Hall (Moray Place) open for guests. Guests should be seated by 12.50pm
1.00pm Graduation Ceremony begins 
The Chancellor, Council and staff of the University enter the Town Hall promptly at 1.00pm.  (The audience is requested to rise as the procession enters).
The ceremony will begin with welcomes by the Chancellor and the Māori orator, followed by the National Anthem sung in Māori and English.
Conferring of Degrees and Awarding of Diplomas
The Vice-Chancellor or the relevant Pro-Vice Chancellor or Dean will announce graduands for each degree or diploma (eg "for graduation in the degree of Bachelor of Arts").
Remainder of the Ceremony
The ceremony continues with the graduation address and concludes with the singing of Gaudeamus.
Staff will then leave the Town Hall in procession, after which you and your guests are free to depart.
2.30pm Ceremony concludes (time is approximate)

Het is overigens een zonnige zaterdag hier. Dus voor al die feesten in de stad kon het niet beter. 's Avonds nog even geskypt met Grubbenvorst. Daarvoor met Peter een discussie afgerond over een van de papers dat snel de deur uit moet. Hij vertrekt volgende week, precies op de dag dat ik verhuis, naar Berlijn voor een congres. Aanvankelijk had ik me daar ook voor opgegeven, maar heb afgezegd. Veel werk hier. En opnieuw weer die lange, slopende reis (heen en terug 38.000 kilometer!), dat had ik er niet voor over. 
Ik heb me wel aangemeld voor een congres in Zürich, eind juli. Voorlopig drink ik er maar een biertje op: dit keer een Stoke McCashin's Gold. Een echt Nieuw Zeelands bier.
Stoke Lager is made the old-fashioned way, with hands-on attention to detail, respect for the process, and genuine pride in the finished product and is a well known favourite.
Since the early 80s we’ve been challenging the status quo, doing things our own way to produce a range of exquisitely crafted beverages from the finest natural ingredients. Perched at the top of the South Island in New Zealand’s sunniest spot, we utilise the stunning natural resources at our disposal. Our brewers are innovative in their approach, always evolving and pushing the boundaries to create our unique beers, our mouthwatering ciders, and our distinctive range of non-alcoholic beverages. We’re a fairly uncomplicated bunch, driven purely by a desire to produce the most satisfying, flavoursome and original beverages on the market.

Dat ik me wat afzijdig gehouden heb van Graduation Day ligt ook wel aan het feit, dat ik met de studenten hier nog niet zoveel van doen gehad heb. Een paar weken geleden werd wel gevraagd of ik een aantal colleges wilde geven, maar dat heb ik toch maar niet gedaan. Ik wil me voorlopig concentreren op het onderzoek- en laboratoriumwerk. Daarnaast heb ik ook nog mijn handen vol aan het schrijven van artikelen, o.a. met collega's in Rotterdam en Finland. Ook lopen er nog wat opdrachten voor de Wageningen Universiteit, o.a. de begeleiding van een Chinese student daar. Maar (oef!) mijn proefschrift is af. Het wachten is nu op een reactie van de manuscript-commissie.

MIST OVER MOISTY DUNEDIN

Ineens krijgen we op woensdagmorgen een WhatsApp-je van Raymond. Of we de skype in willen pluggen. Wolph en ik positioneren ons voor de webcam. En daar is ie op zijn vertrouwde positie buiten in het donker, zich warmend aan een brandende sigaret. Want het is al fris, om een uur of acht 's avonds. Net thuis, een pizza achter de kiezen, straks nog wat werk en overleg met Peter. Dus net even tijd voor de transmissie van een live-uitzending. Een paar minuten eerder heeft hij al een foto gestuurd: Dunedin met mist over de baai, 's morgens voordat hij naar de universiteit ging. 

Een opmerkelijk feit is dat, ondanks de lage temperaturen die er in herfst en winter toch zijn in Nieuw Zeeland, en zeker op het Zuidereiland, centrale verwarming nauwelijks voorkomt. Ook in het huis waar Raymond tot 9 mei logeert. Sterker nog: dubbel glas in de ramen is eveneens een weinig voorkomend fenomeen. Opmerkelijk genoeg heeft hij in zijn nieuwe appartement in de Duncan Street wel dubbele beglazing.
En dat is maar goed ook, want op dit ogenblik is het 12 graden in Peter'home. Omdat ze pas om 8 uur 's avonds thuis kwamen, is het de moeite niet meer de open haard aan te maken. Dikke trui aan, dus. Wel laat Raymond me nog een elektrische heater zien. Die kan zorgen voor een kleine opwarming in zijn (slaap)kamer.

Op sommige ochtenden zijn de ramen van zijn slaapkamer beslagen. Een superventilatie, daar is in zijn huidige verblijf niet echt sprake. Op verschillende plekken in het huis zijn schimmelplekken te zien. En dan valt het hier nog mee. In sommige huizen groeit er gewoon gras en mos binnen in de kamers. Niemand kijkt er echt van op. Zo is het nu eenmaal. Hoewel sommige bedrijven er tegnwoordig wel op inspelen. En technologische installaties verkopen om het vocht te reguleren. Zoals daar is de:
MoistureMASTER™? - the Benefits of moistureMASTER™
MoistureMASTER™ is a Market Leader because it incorporates the latest in European ventilation technology and modular design. moistureMASTER™ systems are beautifully engineered, affordable and reliable – guaranteed. 

Gelukkig wordt er de komende dagen, zelfs tot en met zondag, zon aangekondigd. Daarna vallen de druppels weer. Vocht, daar kunnen ze in Dunedin nooit genoeg van krijgen blijkbaar. Raymond zei al, toen hij aan het zoeken was naar een woning, dat het verstandig was die woning te kiezen op een plek waar het regelmatig zonnig is. En niet op een beschaduwde plek, aan de niet-zonkant van een heuvel bijvoorbeeld.
Het jaar klimaat voor Dunedin ziet er zo uit (volgens Wikipedia):

The climate of Dunedin in general is temperate; however the city is recognised as having a large number of microclimates and the weather conditions often vary between suburbs mostly due to the city's topographical layout. It is also greatly modified by its proximity to the ocean. This leads to mild summers and cool winters. Winter is frosty but sunny, snowfall is common but significant snowfall is uncommon (perhaps every two or three years), except in the inland hill suburbs such as Halfway Bush and Wakari, which tend to receive a few days of snowfall each year. Spring can feature "four seasons in a day" weather, but from November to April it is generally settled and mild. Temperatures during summer can reach over 30 °C (86 °F)

Dunedin has relatively low rainfall in comparison to many of New Zealand's cities, with only some 750 millimetres recorded per year. Despite this fact it is sometimes misguidedly regarded as a damp city, probably due to its rainfall occurring in drizzle or light rain (heavy rain is relatively rare). Dunedin is one of the cloudiest major centres in the country, recording approximately 1650 hours of bright sunshine per annum. Prevailing wind in the city is mainly a sometimes cool southwesterly and during late spring will alternate with northeasterlies. Warmer, dry northwest winds are also characteristic Foehn winds from the northwest. The circle of hills surrounding the inner city shelters the inner city from much of the prevailing weather, while hills just to the west of the city can often push inclement weather around to the west of the city.


Inland, beyond the heart of the city and into inland Otago the climate is sub-continental: winters are quite cold and dry, summers hot and dry. Thick freezing ground fogs are common in winter in the upper reaches of the Taieri River's course around Middlemarch, and in summer the temperature occasionally reaches 30 °C (86 °F).

The months January and February have a nice average temperature.
* On average, the warmest month is February.
* On average, the coolest month is July.
* December is the wettest month.
* September is the driest month.

Nederlandstalige Info over (het klimaat van) Dunedin
Dunedin is een echte universiteitsstad aan Otago harbour op het Zuidereiland. Door de vele studenten heeft Dunedin een bruisend uitgaans leven en zijn er ontzettend veel culturele activiteiten. De stad leent zich hier dan ook prima voor als prachtig decor. Door de Schotse roots (Dunedin werd gesticht door Schotse kolonisten) en de goudkoorts werden er in Dunedin in de 19e eeuw prachtige gebouwen in Edwardiaanse en Victoriaanse stijl neergezet. Veel van deze mooie gebouwen zijn er nog steeds en zorgen voor een erg sfeervolle stad. 
Dunedin heeft een zeeklimaat. Ondanks de mooie stranden kan men hier toch niet altijd rekenen op zon. Er kan behoorlijk wat regen vallen ook in de zomer. De gemiddelde temperaturen zijn echter niet extreem. Door de matigende invloed van de zee bereikt de temperatuur hier in de winter zelden het vriespunt. Zomers liggen de temperaturen rond de 25°C

Klimaatcijfers
De onderstaande cijfers zijn op basis van geregistreerde langjarige weergegevens en zijn een gemiddelde voor Dunedin: