FAST START: LAAT DE DOLLARS MAAR ROLLEN

BERICHT OP DE WEBSITE VAN DE UNIVERSITY OF OTAGO - DUNEDIN

Restriction of gene transfer in pathogenic bacteria by a novel CRISPR-Cas system

Dr Raymond Staals (Microbiology & Immunology) Fast-Start $300,000

CRISPR-Cas is a prokaryotic adaptive immune system that restricts horizontal transfer of foreign genetic elements which carry important genetic traits, such as antibiotic resistance and virulence. The three classical CRISPR-Cas systems have been studied extensively over the last few years, and this has led to a revolution in genome editing. Recently, bioinformatic analyses identified a fourth CRISPR-Cas system (Type IV) in several pathogenic bacteria. No experimental information is available about these systems. I will characterise the structural and enzymatic properties of Type IV CRISPR-Cas to address key fundamental questions about this system and its role in controlling horizontal gene transfer.

Klaar voor vertrek in Düsseldorf. Eerst naar Heidelberg (congres) en dan terug naar Nieuw Zeeland

Dr Raymond Staals awarded Marsden Fast-Start Grant

Congratulations to Dr Raymond Staals, Postdoctoral Fellow in the Fineran Lab, who has been awarded a Fast-Start Grant of $300,000 in the 2015 Marsden Funding round.

This year, more than $11.7M in new government funding has been awarded to University of Otago researchers to undertake 20 world-class research projects pushing the boundaries of knowledge in their fields.

Raymond's project is entitled Restriction of gene transfer in pathogenic bacteria by a novel CRISPR-Cas system.

Project summary:

CRISPR-Cas is a prokaryotic adaptive immune system that restricts horizontal transfer of foreign genetic elements which carry important genetic traits, such as antibiotic resistance and virulence. The three classical CRISPR-Cas systems have been studied extensively over the last few years, and this has led to a revolution in genome editing. Recently, bioinformatic analyses identified a fourth CRISPR-Cas system (Type IV) in several pathogenic bacteria. No experimental information is available about these systems. I will characterise the structural and enzymatic properties of Type IV CRISPR-Cas to address key fundamental questions about this system and its role in controlling horizontal gene transfer.

LAB RETREAT BIJ LAKE TEKAPO EN DE MOUNT COOK

Een lang weekend met collega's naar Lake Tekapo. Met een extra trip naar de voet van de Mount Cook. Van 4 - 6 september 2015. Hieronder wat sfeerfoto's.

MAG RAYMOND DE NIEUW(E) ZEELANDSE VLAG UITZOEKEN?

Nieuw-Zeeland mag het zeggen: wat wordt de nieuwe vlag?

Wordt het straks de Curly Koru, de Pikopiko of toch de traditionele zilveren boomvaren? Nieuw-Zeelanders kunnen zich vanaf vandaag buigen over veertig ontwerpen voor de nieuwe nationale vlag.

De Nieuw-Zeelandse overheid presenteerde vandaag een lijst van veertig ontwerpen, samengesteld uit ruim 10.000 inzendingen van de Nieuw-Zeelandse bevolking. Half september worden de vier beste ontwerpen gekozen door een panel, waarop het Nieuw-Zeelandse volk zich in 2016 mag uitspreken tijdens een bindend referendum: het nieuwe ontwerp of de huidige vlag.

ANDERS DAN DE AUSTRALISCHE VLAG

Op de huidige blauwe vlag is linksboven de Britse Union Jack te zien, die Nieuw-Zeelands lidmaatschap van de Britse gemenebest symboliseert. Rechts op de vlag staan de sterren van het sterrenbeeld Zuiderkruis uitgebeeld, net als op de vlag van Australië.

Wat vaststaat, is dat de nieuwe vlag niet te veel op de vlag van buurland en rivaal Australië mag lijken - zoals nu volgens velen het geval is. An sich hoeft dat geen reden te zijn voor een wijziging - ook in Australië klinkt de roep om een nieuwe driekleur.

Natuurlijk gaat het invoeren van een nieuwe vlag om meer dan onderscheid maken van grote broer Australië. Panelvoorzitter professor John Burrows ziet het als een nieuw hoofdstuk in de Nieuw-Zeelandse geschiedenis, zo schrijft hij in een open brief aan het Nieuw-Zeelandse volk.

“Met de nieuwe vlag kan Nieuw-Zeeland zich als progressief land presenteren, dat in harmonie leeft met de natuur en zich bewust is van heden en verleden.”

HET TE KLOPPEN ONTWERP: DE ZILVEREN BOOMVAREN

In de geselecteerde ontwerpen komen een paar elementen regelmatig terug. Het Zuiderkruis blijft populair, maar ook de weergave van een golf zien we bij een aantal ontwerpen terugkomen.

De gedoodverfde favoriet lijkt een ontwerp te worden waar de zilveren boomvaren in is verwerkt. De plant is het nationale symbool van Nieuw-Zeeland; onder meer het leger en het roemruchte nationale rugbyteam All Blacks dragen de varen op de kleding.

Het moge duidelijk zijn: de nieuwe vlag is een serieuze zaak. Toch konden veel creatieve Nieuw-Zeelanders het niet laten om hun humor in de strijd te gooien bij het insturen van een ontwerp. Zo werd onder meer een Kiwi (de vogel, niet het fruit) met laser-ogen, een Kiwi op een regenboog, een blauw vlak en een natuurlandschap met schapen ingestuurd.

ELKE DAG WEL WAT: NU OVERSTROMINGEN IN DUNEDIN

Woensdag 3 juni 2015. Opnieuw een mail van Raymond op de vroege ochtend. Dze keer niet over een aardbeving, maar over zeer hevige regenval in Dunedin. Meer dan 70 mm in een etmaal. Grote overstromingen in de stad.


Hij doet er een paar links bij uit de plaatselijke pers. En een Youtube-filmpje. Dat laat het rustig kabbelende beekje zien op de campus - we hebben daar ook gelopen - maar deze keer is het geen braaf beekje, maar een domein voor waaghalzen. Raymond zegt er het volgende over: 
Herinner je de rivier nog die door de universiteit loopt, zo zaggie er vandaag uit:

Hier het filmpje, klik maar op:
Surfen op de campusbeek

En hier zijn mail:

Hey ded,

Even een update want het weer is bizar aan het worden hier: het heeft hier de HELE dag (inclusief de afgelopen nacht) gestortregend.

Het moet niet veel gekker worden. En ik moet zo nog naar huis lopen (slik!)

Cheers, Raymond

En hier de plaatselijke berichtgeving: klik maar op de link voor foto´s en video´s:

Watersnood in Dunedin

Ik antwoord hem en later op de morgen, daar avond, stuurt hij alweer bericht terug:

Hey ded,

Net thuis, taxi’s waren overbezet, dus was nogal lang wachten. Desondanks zijn mijn kleren helemaal doorweekt (evenals mijn schoenen). Echt bizarre toestanden waar steile straten zijn verandert

in egale watervallen en vallei-starten die rivieren worden. Gelukkig zit ik op Duncan street hoog en droog. Nouja droog, zag net dat het in mijn hal een het lekken is, heb er maar even een emmer

ondergezet en ga voor het weekend hier nog even voor bellen.

Geniet maar lekker van jullie droge weer, ben er nu wel jaloers op, want jeuzus wat een kloteweer hier nu!!

Cheers, Raymond

RAYMOND GESCHOKT: AARBEVING IN DUNEDIN

Het begint nu behoorlijk dichtbij te komen. Al eerder meldde Raymond over aardbevingen op het Zuidereiland. Niet zo verwoestend als die in 2011 in Christchurch, maar toch. Een paar weken geleden was het bij Wanaka, op hemelsbreed zo´n 100 kilometer van Dunedin verwijderd. Wolph en ik waren er tijdens onze rondreis. In Christchurch waren we ook natuurlijk. Noodgedwongen langer zelfs.
Eergisteren stuurde hij een mail daarover:

Hey ded,

Gisteren even opgeschrikt door een aardbeving die dit keer wel erg dichtbij was: 30km van Dunedin, 4.7 Richter… redelijk heavy dus.

Hij stuurt ook nog een link mee, waarop het volgende is te lezen:

New Zealand Earthquake Report 
Magnitude 4.7, Mon, Jun 1 2015, 11:17:59 pm (NZST)

Felt it?

Quake Details

Information about this earthquake and historical location data.

Public ID	2015p409380
Intensity	strong
Universal Time	June 1 2015, 11:17:59
NZ Standard Time	Mon, Jun 1 2015, 11:17:59 pm
Depth	7 km
Magnitude	4.7
Location	30 km west of Dunedin
Latitude, Longitude	-45.78, 170.14
Agency	WEL(GNS_Primary)
Type	earthquake
Status	reviewed
Quality	best

Quake Map

Interactive map showing quake location.

+-

View Larger MapShow Felt Reports

OP WERKBEZOEK IN NIEUW ZEELAND

Tijdens de roadtrip van mum & ded (5 maart - 17 april 2015) door Nieuw Zeeland sprong Raymond zo nu en dan in hun huurauto en deed een aantal dagen mee. Maar mum & ded brachten ook een bezoek aan zijn lab. Lees mee: 
http://gerardengemmafardownunder.blogspot.nl/

RAYMOND PROMINENT OP DE OTAGO SITE

Key element in bacterial immune system discovered

Monday, 20 April 2015

Dr Raymond Staals

A University of Otago scientist is a member of an international research team that has made an important discovery about the workings of a bacterial immune system. The finding could lead to the development of tailor-made RNA-editing tools.

RNA is the molecule that translates DNA’s genetic instructions into the production of the proteins that are the building blocks of cells.

In a recent paper in the leading journal Science, the team has shown how a surveillance complex in the bacterial immune system is able to target specific sites on RNA molecules to destroy invading viruses and other foreign genetic elements.

The researchers, who include Otago postdoctoral fellow Dr Raymond Staals, believe this targeting mechanism could one day be adapted to engineer microbes to serve a variety of purposes, including environmental clean-up, green chemistry, and the production of safer, more effective therapeutic drugs.

In their paper, the team have provided the first high-resolution structural images of a fully intact Type III CRISPR-Cas surveillance complex bound to its target RNA, thereby showing how the RNA-targeting mechanism in this complex works.

Dr Staals, who is based in Otago’s Department of Microbiology & Immunology, says the complex recognises and snips single-stranded RNA molecules at multiple sites allowing bacteria to destroy viral genetic material before it hijacks their cells.

“A hand-like structure in the complex grips the RNA target, and then a thumb-like structure on the hand pushes the RNA into the right position in the catalytic site to be cleaved,” he says.
The researchers say the structural data they have gained suggests ways in which this RNA-targeting mechanism could potentially be re-purposed for RNA-interference applications.
RNA interference is a natural mechanism involved in sequence-specific gene silencing and holds promise for revolutionising areas such as medicine, where specific genes in diseased tissues could be selectively turned off.

“It is quite exciting to think that a tool that has evolved through the eternal invisible war fought between bacteria and viruses could one day be adapted to effectively and safely treat deadly human diseases,” Dr Staals says.

For more information, contact:

Dr Raymond Staals
Department of Microbiology & Immunology

University of Otago
Tel 64 3 471 6464
Email raymond.staals@otago.ac.nz

THE DUTCH CONNECTION HAPERT

Al een maand is Raymond nu weer terug back home, in Kiwi-land. Het ouwe ritme heeft hij weer opgepakt. En meteen vol aan de bak, want veel werk is voor hem blijven liggen. En nieuwe taken zoals de eindredactie van een voor Science bestemd artikel vergen veel tijd en internationaal digitaal overleg. Ook het regelen van de nieuwe grants voor de Otago Universiteit vergt accuratesse en creativiteit. Uiteindelijk is alle onderzoek gebaseerd op het binnenhalen van voldoende funds, geld dus. Veel tijd voor relaxen op een van de vele beaches rondom de baai van Dunedin is er dus niet bij voor hem, want ook de weekenden vullen zich vanzelf. Ook al heeft hij een paar weken geleden een nacht flink doorgehaald tijdens een pokertoernooi in een van de suburbs van de stad. Hij zegt er niet veel geld aan te hebben overgehouden, maar wel een hectische nacht beleefd te hebben. Ik heb hem gevraagd er eens een blog over te schrijven. Binnenkort misschien. Als er tijd is.

Wolph en ik zijn aan de andere kant van de wereld druk bezig onze roadtrip door Nieuw Zeeland te plannen. Het spreekt voor zich dat we Raymond vragen onze bedden te luchten en daarna op te maken. En uiteraard is een ontbijt op bed ook niks teveel gevraagd, als we bij hem logeren.
De vlucht naar Auckland is geboekt, een lange trip, weet Raymond uit ervaring. Met een tussenstop in Tokio van 9 uur. Na aankomst in Auckland vliegen we een paar uur later door naar Christchurch, waar we inmiddels ook al een hotel geboekt hebben voor 2 nachten. Pas daarna gaat het langs de kust richting Dunedin, mogelijk nog met een tussentijdse overnachting op dit bijna 400 kilometer lange traject. De auto wordt dit weekend gereserveerd, en kan pas 42 uur na aankomst in Nieuw Zeeland gebruikt worden. Vandaar de binnenlandse vlucht, nadat het aanvankelijk plan om de roadtrip in Auckland te beginnen geschrapt te hebben.

De afgelopen weken werd Raymond verrast door allerlei producten uit zijn vaderland, waar vandaag - althans in het zuidelijk deel - het carnaval is losgebarsten. Al om 8 uur 's ochtends is Lucien in vol ornaat richting Venlose Zoepkoel vertrokken. Maurice zal een aantal uren later (want: eerst baby Emma verschonen, voeden, wassen etc.) volgen. Bij hem beperkt deze jaarlijkse uitspatting slechts 1 dag. Met nog 3 dagen recupereren na afloop.
Maar in zijn zorg voor goede voeding heeft hij de afgelopen weken Raymond verrast met oorlogs-overlevingspakketten. Zo zag Raymond onvervalste Douwe Egberts roodmerk koffie bij hem afgeleverd worden. En Calvé pindakaas. En zelfs pakjes Cup a Soup. Terwijl de hongerwinter nog niet eens is ingevallen in het Otago Peninsula.

En dan Tante Annie. Die vindt het maar niks dat de arme jongen in Dunedin (omgerekend) 45 euri kwijt is voor een pak shag. Drum. Een woekerprijs die natuurlijk vooral bedoeld is om het roken op het laatste paradijs op aarde terug te dringen. Vanwege haar connecties in het van oudsher beruchte Buulse smokkelmilieu is ze er ondertussen in geslaagd de Kiwi-douaniers om de tuin te leiden. Eén zending (1 pak) Drum is al afgeleverd aan het huisadres van Raymond. Ondanks de strenge controles aan de grens is deze zending aangekomen. Iets wat Raymond zeker niet verwacht had, want de import van levensmiddelen valt onder onmenselijke Maori-wetten en Maori-restricties.
Toch is er misschien te vroeg gejuicht, want Annie's 2e zending Drum is nog steeds niet gearriveerd. Terwijl die toch al weken geleden is verstuurd. Het zou mij dan ook niet verbazen dat door de Nieuw Zeelandse Interpol op korte termijn gevraagd wordt om haar uitlevering. We zullen het wel zien in het NOS-Journaal. Annie met een jute zak over haar hoofd, en de handen geboeid, terwijl ze in een fors betraliede Hummer het vrachtvliegtuig wordt ingereden. Klaar voor transport naar de Kiwi-Bajes. Want Nederland heeft immers een uitleveringsverdrag met Nieuw Zeeland. Kortom: de Dutch Connection hapert en knarst.

De afgelopen dagen was ook hier Nieuw Zeeland in het nieuws. Bizar nieuws. Want 200 walvissen bleken gestrand aan de kust van de Golden Bay in het noordwesten van het Zuidereiland. Reddingswerkers en milieugroeperingen zijn er bijna dag en nacht bezig de grote beesten te redden. Maar de situatie lijkt hopeloos. Al meer dan 25 waren er dood. En vanwege de stress die ze oplopen, zulllen er nog meer bezwijken, volgens de specialisten. Hieronder een filmpje dat ik op Youtube vond.

BACK TO FAR DOWN UNDER

Bijna een maand lang gebivakkeerd in Grubbenvorst. Ouderwets bij mum en ded. Op maandagavond 15 december na een lange vlucht 's avonds op Schiphol voet aan de grond. En op dinsdagmorgen 13 januari weer terug naar Nieuw Zeeland. Zowel aan de kop en de staart kun je 2 dagen bijtellen voor de volledige reistijd. En dan heb ik het nog niet over het verwerken van de jetlag, waardoor je reis eigenlijk nog langer duurt.

Al met al kwam ik van de Nieuw Zeelandse zomer in de Nederlandse winter terecht. Zelfs letterlijk want daags na Kerstmis blijkt er na het opstaan een dikke laag sneeuw over de Hollandse grond te liggen. Daar had ik niet op gerekend. Maar voldeed tegelijkertijd ook wel weer aan beeld van het 'oude' vaderland. Hoe cliché kun je het hebben?

Luikse zondagsmarkt La Batte

De voorbereiding op mijn promotie slokte al met al nogal tijd op, want niet alleen mijn proefschrift zelf moest ik weer opnieuw stevig door vlooien (ik was er al meer dan een jaar mee klaar, in juli 2014 werd alles al goedgekeurd), ook het bestuderen van exosome-gerelateerde artikelen die daarna verschenen werd ik geacht bestudeerd te hebben. Zoiets kost tijd, want uiteindelijk wil je op je promotie niet met je mond vol tanden staan tijdens het 'vragenuur'. Achteraf blijkt alles dan toch wel weer mee te vallen, maar sommige opponenten gingen er op 9 januari toch nog even stevig tegenaan. Prima eigenlijk, want het moet een niet al te opzichtig theaterstuk worden, zo'n promotie. En dat werd het dan ook niet.

Café Chantant Les Olivettes

Tussen alle bedrijven door heb ik in die maand ook nog 'oud'-collega's opgezocht zoals John van der Oost in Wageningen. Praten over het werk van nu en toen, en over vergezichten naar de toekomst, Ook mijn collega's uit mijn Utrechtse periode opgezocht, toen studenten nu eerzame wetenschappers. En zowel in Wageningen als in Utrecht overnachtingen. Niet ongezellig, maar je merkt hoe snel zo 'n maand kan verlopen.
En er moesten rokkostuums gepast worden. In Nijmegen. Samen met mijn paranimfen, broer Maurice en ex-collega Remon. Ook met mijn promotor Ger Pruijn heb ik nog een dag doorgebracht om alles nog een keer de revue te laten passeren, en wat afspraken te maken m.b.t. de promotie, zeg maar: ceremonie.

Mijn mijn vader en mijn broers Maurice en Lucien een dag naar Luik geweest. De laatste zondag van het jaar. Eerst naar de zondagse markt aan het Batte langs de Maasoever. Het was koud, maar wel met een strakblauwe lucht. Daarna naar Les Olivettes, het laatste café-chantant van Luik. Live muziek en alcohol, een goede combinatie. En daarna de maag vullen met echt voedsel, waarna een bezoek aan de gigantische kerstmarkt die in de hoofdstad van Wallonië gewoon tot nieuwjaar duurt. Om de dag af te sluiten in een restaurant in de buurt van de kathedraal en het oude biljart-café tegenover de Saint Pholien. Een kerk die beroemd is geworden door de roman van Georges Simenon: 'Le pendu du Saint-Pholien' (De gehangene van de Saint-Pholien), in de wijk Outremeuse.

Maar er is ook de familie. Als peetoom moet je natuurlijk je bezig houden met het kleinkind, Emma. Net geboren toen ik in juli hier was, en nu al kilo's verder, meer mens, hoewel er van spreek- en loopgedrag nog helemaal geen sprake is. De kerstdiners, waarvoor mum Gemma dagenlang in de keuken staat. Maar het smaakt voortreffelijk. Dagenlang. Voor het eerst ook weer eens 'thuis' oudjaar gevierd, in dit geval met de familie bij Maurice en Karlijn (en Emma, maar die lag grotendeels te maffen). Alleen Lucien was de dissident, want die koos voor zijn vrienden in Rotterdam.
En er waren de familiebezoeken. In Budel, waar de familie van mijn vader de gebruikelijke nieuwjaarsbijeenkomst georganiseerd had. Neven en nichten, ooms en tantes, het was er allemaal. En dat gold een paar dagen later ook voor een vergelijkbare bijeenkomst in Maastricht, maar nu met de neven, nichten, ooms en tantes van mijn moeders kant. Zo heb je je 'roots' weer eens gezien, en dat was weer een hele tijd geleden.

Op de laatste zondag van mijn 'vakantie' een bowlingbaan gereserveerd in Oostrum. Iedereen gooit ballen, behalve ded. Want die wil zijn nog niet zo lang geleden gerepareerde pezen in het schoudergewricht (de rotator cuff) geen geweld aan doen, na zijn maandenlange revalidatie. Hij laat de zware ballen door de anderen rollen. Het spreekt voor zich dat ik aan het einde van de avond tot winnaar uitgeroepen kan worden. Bowling With Maokie, en de winnaar staat bij voorbaat vast. Hoewel de uitslag nog altijd wordt aangevochten door Maurice en Lucien.
Aan alles komt een eind. En zo zit je weer in de taxi (mum, ded en Lucien zijn ook mee) naar Schiphol. Om 5.15 uur (!!!) staat hij al voor de deur. Vroeg vertrek, omdat grote files worden voorspeld vanwege hevige regen. Maar het valt mee. Het vertrek naar Zürich om 9.50 uur loopt geen vertraging op. Sterker nog: de familie is pas nadat ik al geland ben in Zwitserland in Grubbenvorst. Inderdaad: vanwege de files en de regen. 

Shanghai: voor 5 uur een hotelkamer

Auckland: zomer

De reis duurt lang. En er zijn nog tussenstops in Shanghai (waar ik voor 5 uur een hotelkamer boek op het vliegveld) en in Auckland. Gelukkig lukt het me op de vluchten naar beide steden wat te slapen in het vliegtuig. Maar om nou te zeggen dat ik zo fris als een hoentje in Dunedin aan kom, nou nee. Na een paar dagen is ook deze jetlag weer verwerkt. Op donderdag arriveer ik er, en op vrijdag ga ik zelfs weer even na het werk. Gelukkig volgt er een weekend.
Voor wat betreft de bowlingavond op zondag: daar heeft ded een filmpje van gemaakt. Het is hieronder te zien. Voor full screen klik je uiteraard rechtsonder. Bowling With Maokie. De Oscar volgt later.

GEPROMOVEERD!!!

Hieronder een aantal foto´s die genomen zijn tijdens mijn promotie in Nijmegen, en van de receptie daarna. Momenteel - het is alweer een paar dagen later - zit ik in het vliegtuig naar Shanghai. Vandaar reis ik na een stop van 12 uur door naar Nieuw Zeeland.

Vier jaar lang heb ik in Nijmegen gewerkt aan mijn promotie. Zelfs in de 2,5 jaar dat ik aan de Wageningen University werkte was ik er in de weekenden nog mee bezig. Eigenlijk was het werk zo goed als afgerond op het moment dat ik begin maart 2014 naar Nieuw Zeeland vertrok. Uiteindelijk blijkt de afwerking ervan dan nog een aantal maanden te duren. Tijdens mijn vlucht naar een congres in Zürich (juli 2014) kwam het bericht binnen dat alles in orde was. Het plannen van een datum waarop iedereen die er bij moest zijn (de promotor, de leden van de manuscript-commissie en de vragenstellers tijdens de promotie) ook daadwerkelijk aanwezig kon zijn op de vast te stellen datum, had nog heel wat voeten in de aarde. Uiteondelijk lukte het natuurlijk, maar het werd uiteindelijk wel 9 januari 2015.

De officiële zitting duurt, zoals gebruikelijk, 1 uur. Precies om half zes stapt de pedel weer binnen en slaat met zijn staf of de grond van de aula. Geeft het signaal dat het nu toch echt afgelopen moet zijn met het stellen van al die lastige vragen. De paranimfen Maurice, mijn oudste broer, en Remon, oud-collega uit Nijmegen, zijn er er van harte mee eens. HORA EST! De bul kan officieel in ontvangst genomen worden. Promotor Ger Pruijn houdt nog een hart-onder-de-riem-stekende toespraak. Maar licht ook de deksel van mijn verborgen beerput: het nachtbraken en ander werk ondermijnend gedrag. Maar de bul neem ik in ontvangst, in een stevige oranje koker.

De receptie loopt behoorlijk uit, omdat iedereen toch nog een praatje wil maken. Dat komt ervan als je in Nieuw Zeeland ziet, en een heleboel mensen je een tijd lang niet gezien hebben. Maurice in zijn functie als paranimf nog een keer extra bitterballen bestellen. Er worden foto's gemaakt, cadeaus in mijn handen gestopt. En ook een heleboel enveloppen met inhoud. Alles bij elkaar duurt het meer dan twee uur. Reden, waarom het restaurant gebeld moet worden waar we later op de avond zullen eten. De vooraf afgesproken tijd wordt met een uur overschreden.

Het restaurant waar we later eten ligt aan de Nijmeegse Waalkade, en heet Kukeleku, ook wel: QkelQ geheten. De auto's gaan in de parkeergarage tegenover. Het Valkhof. Aanwezig naast de voltallige familie (behalve petekind Emma) zijn ook nog paranimf Remon met zijn vriendin, promoter Ger Pruijn met zijn vrouw en Walter van Venrooij, professor (en een befaamd reuma-specialist) uit mijn Nijmeegse tijd. Ik assisteerde hem vaak bij ict-problemen.

Het eten was bijzonder lekker en iedereen kon vrij kiezen uit de menu-kaart. Buiten is het hondenweer, maar binnen zit het vol en is het warm. Tegen middernacht zijn we weer terug in Grubbenvorst.