THE SURVIVAL OF THE FITTEST: LEVEN MET KIWI'S EN CRISPRS



Op 4 maart 2014 vertrek ik voor twee jaar naar Nieuw Zeeland. Dunedin is de place to be. Ik ga er werken aan de University of Otago, de oudste universiteit van Nieuw Zeeland. Dunedin ligt op het Zuidereiland, zo'n 400 kilometer onder Christchurch. Het heeft een gematigd zeeklimaat. Net als Nederland.

donderdag 15 mei 2014

EN MENEER DAAR MAAR VAKANTIE VIEREN

Tringg! Tringg! Gisteravond rond half twaalf rolt er weer beeldmateriaal via Whatsapp mijn smartphone binnen. Eerst Lucien die zijn lading Chinese fietspakken showt: Bianchi, Lampre en Sky. Een ervan voor mij bestemd, dat van Sky. De zending is zojuist gearriveerd. Dat wordt trainen de komende tijd: Luik-Bastenaken-Luik, of iets vergelijkbaars.
En daarna Raymond. Raymond is net wakker, het is bij hem al woensdag, en staat op het punt naar zijn werk te gaan. Maar de dag begint te mooi om waar te zijn. Een strakblauwe zon en een gouden zon die langzaam uit de baai omhoog klimt. Ook de komende dagen blijft het weer goed bij hem, hoewel zaterdag regen. Maar de weersvoorspellingen zijn vaak onbetrouwbaar, zegt ie: zo wispelturig als een vrouw. Hij verrast ons in zijn Whatapp met een paar foto's en een video. Gewoon om zijn oude vader en moeder de ogen uit te steken. 


Dunedin Sunrise
Later in de nacht, wij liggen dan al uren op 1 oor, volgt er nog een mail, verstuurd vanuit zijn Otago-lab, waarin hij o.a. schrijft: Een honderdjarige die uit het raam klom en verdween? Je bedoelt Allan Karlsson I presume? :) Wat lezen betreft, ik heb hier geen internet, dus ik heb 'The Circle' er maar eens bijgepakt. Meestal krijg ik maar een paar bladzijden gedaan voordat ik te moe word en ga slapen. Maar het is een begin non?
Het slaat allemaal op mijn eerdere mail waarin ik schreef dat Wolph en haar vriendinnen van plan zijn om in Reuver naar de film te gaan, 'De honderdjarige die uit het raam klom en verdween'. Die film gaat, zo blijkt later, niet door, omdat ervoor gekozen wordt de stembanden die middag eens flink te oefenen. Ze zouden eens verstijven.
In dezelfde mail raad ik Raymond aan om, zolang er nog geen internet is in zijn nieuwe appartement (pas vanaf 16 mei), gewoon een boek te lezen. Op een van de foto's die hij stuurt zie ik overigens wel een flatscreen tv in huis.


View from my window
Vanmorgen (bij hem is het inmiddels avond) volgt er een nieuwe mail van hem, en zie ik ook de video die ik vannacht nog gemist heb. In zijn mail schrijft hij o.a.: Vandaag een extra set beddengoed aangeschaft voor de Duitse logé. Was helaas wel te groot, maar ze moet het er maar mee doen. Ik ga nu een geïmporteerde Bitburger openen, daar zitten tenminste geen toegevoegde suikers in (rare Nieuw Zeelandse gewoonte). 
En verder: Veel succes zo op de fiets. En niet te hard van stapel lopen. Niet veel later zal ik het Lepper zadel bestijgen. Buiten is het bijna net zo zonnig als op zijn foto's, maar voor vanmiddag zijn de vooruitzichten minder. Dus... 
Met mijn linkerpoot gaat het inderdaad beter, mag ook wel na een week of zes. Profiteren dus. En meneer daar maar vakantie vieren, in Dunedin. Vooruit, het is met tegenzin, maar hier dan zijn video, genomen van zijn balkon-terras.







Geen opmerkingen:

Een reactie posten

reactie kan hier