Omdat ik nogal onthand ben na de breuk van mijn rotator cuff pees aan mijn linkerschouder, maar nog wel het toetsenbord kan bespelen, neem ik maar effe van Raymond over. Hij weet niet meer wat rust is, ik helaas wel. Want na zijn dagtaak aan de Otago University wachten hem bij thuiskomst in zijn appartement aan de Duncan Street de vele mails van de Wageningen University. Waarna het avondwerk begint. Gelukkig kan hij zo nu en dan een vers stukje venisson in de braadpan smoren, onvervalste Nieuw Zeelandse lapjes hertenvlees. Voor hem persoonlijk in de wouden rondom Dunedin door een collega afgeknald wild. Hoe het met zijn voorraad Bavaria bier gesteld is, heeft hij me in de laatste skype-sessie niet meer verteld. Ik veronderstel dat de meeste blikken geen lang leven beschoren zijn geweest, ondanks het feit dat het in Dunedin de afgelopen dagen neit warmer geweest is dan een graad of 14. Het zal wennen zijn straks, als hij midden in de zomer afreist naar Europa.
De komende anderhalve maand zal gelukkig wat meer ontspanning bieden, als ik zijn laatste berichten beluister. En dan bedoel ik niet alleen de trip naar Zürich en daarna naar Grubbenvorst (11 - 30 juli), maar ook Nieuw Zeeland zelf. Zaterdagavond gaat hij met acht collega's naar een wedstrijd van het wereldberoemde rugbyteam van de All Blacks. Op internet zoekend kom je al snel de meest martiale en onverzettelijke koppen tegen. Dat moet een feest worden.
Vervolgens heeft baas Peter zijn team een extra vrije dag bezorgd begin juli, waardoor er een verleng weekend ontstaat. Met zijn allen wordt dan afgereisd naar de Alpen rondom Queenstown. De meeste collega's binden dan snel de skilatten onder, want op de toppen rondom het prachtige meer ligt sneeuw genoeg. Ik ga er van uit dat Raymond voldoende heeft aan zijn snowboots, en geen gipsvlucht ambieert, zo'n dag of zes later.
In Nederland begint iets van de WK-koorts te ontstaan. Veel vertrouwen heeft met niet in dit elftal. De kwaliteit is niet wat het zijn moet. Toch, voor het eerst in al die jaren, zijn er in onze straat versieringen aangebracht. Hopelijk moeten ze niet al na tien dagen met het schaamrood op de kaken en onder hoongelach verwijderd worden, omdat uitschakeling in de eerste ronde een feit is. Raymond moet er bijna bij nacht en ontij voor opstaan om een wedstrijd te zien. Hier vindt het allemaal op de vertrouwde tijstippen plaats: 's avonds.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
reactie kan hier