ARBEID ADELT MET EEN MOOIE ZONSOPGANG

De tijd gaat snel. De tijd dat ik in Nieuw Zeeland ben, loopt langzaam naar de vier maanden. Over werk heb ik niet te klagen. Integendeel. Soms lijkt het wel alsof ik een dubbele baan heb. Overdag voor de Otago Universiteit in Dunedin. En als ik om een uur of zeven 's avonds terug ben in mijn appartement moet ik alle mail uit Wageningen nog afwerken. Plus het bijbehorende werk. Zo moet ik voor het eind van deze maand (nog 4 dagen dus) een belangrijk artikel af zien te krijgen. Ik streef er naar om het op tijd klaar te hebben voor publicatie in Molecular Cell, een vooraanstaand Amerikaans wetenschappelijk tijdschrift. Eigenlijk ben ik niet anders gewend: het is altijd stressen in de wetenschapswereld. Ik zie het nog niet zo snel veranderen. Gelukkig is mijn proefschrift afgerond, want die klus had ik er ook nog eens bij toen ik Far Down Under arriveerde.

Maar ik probeer tussen de bedrijven door ook oog te houden voor de leuke dingen die er hier gebeuren. Niet alleen op het werk en met collega's, maar ook als ik gewoon naar buiten kijk vanuit mijn huis. Zoals vanmorgen (vrijdag 26 juni). Een zonsopgang om niet snel te vergeten. Dus maar even mijn fototoestel gegrepen om het vast te leggen. Vanaf mijn buitenterras. Ja, dit hebben ze in de Engelbert Dorsstraat in Grubbenvorst niet in de aanbieding. Een prachtig berglandschap rondom een baai waarin het water vanwege het oranje-gele ochtendlicht ook nog eens die kleur krijgt. Laten we het er maar op houden dat het is vanwege het Nederlands elftal dat in Brazilië de wereldbeker probeert bij elkaar te voetballen. Helaas lukt het mij niet alle wedstrijden op een menselijke tijd te zien. De wedstrijden die in Nederland om 18.00 uur gespeeld worden, bijvoorbeeld: daar zou ik om 4 uur 's nachts mijn nest voor uit moeten! Niet dus.

Dat het niet elke ochtend zo'n lichtspel is hier, bewijst de foto van afgelopen dinsdag (24 juni), toen ik met thuis aan het skypen was. Niet echt slecht weer, maar toch minder. Dit is ie.

Het wil nog steeds niet echt winteren hier. Eergisteren was het zelfs aan de warme kant. De mensen hier vrezen dan voor woeste stormen en veel regen. Dat bleef gelukkig achterwege in Dunedin, maar op het nieuws zag ik wel dat het in andere streken van het Zuidereiland bar en boos was. Het weer is hier zeer veranderlijk, en kan in een paar minuten ineens behoorlijk omslaan.

Dat het hier ook wel eens behoorlijk kan sneeuwen, heb ik wel van foto's gezien, maar meestal is de sneeuwlaag snel weg. Zoals een paar weken geleden, toen het flink gesneeuwd had. Ik moest goed uitkijken niet op mijn bek te gaan met die glibberige wegen, waar je dan ook nog eens steil omhoog of omlaag moet lopen. Een paar foto's van internet zoals het hier ook kan zijn.

Ondertussen zag ik ook dat de stranden op Terschelling en Ameland ontruimd worden omdat er flinke waterhozen, met snelheden van 100 km/u naar de kust razen.