THE SURVIVAL OF THE FITTEST: LEVEN MET KIWI'S EN CRISPRS



Op 4 maart 2014 vertrek ik voor twee jaar naar Nieuw Zeeland. Dunedin is de place to be. Ik ga er werken aan de University of Otago, de oudste universiteit van Nieuw Zeeland. Dunedin ligt op het Zuidereiland, zo'n 400 kilometer onder Christchurch. Het heeft een gematigd zeeklimaat. Net als Nederland.

dinsdag 10 juni 2014

VERJAARDAG MET BAVARIA VANUIT FAR DOWN UNDER

Hij had het beloofd. Dat hij op mijn verjaardag 8 juni zou skypen. bij Raymond is de dag dan al bijna voorbij, maar in Grubbenvorst hebben we net het ontbijt achter de kiezen. Immers: Pinksterzondag. Om 11 uur hoor ik het inmiddels vertrouwde geluid van de skype-toeter. New Zealand calling. 
Hier is inmiddels de tropische zomer uitgebroken. Drie dagen lang, van zaterdag tot en met Tweede Pinksterdag, temperaturen boven de 30 graden. Lucien moet met nauwelijks de helft genoegen nemen. Op de eerste van de drie tropische dagen treden op Pinkpop de Rolling Stones op. Een magistraal concert zal het worden. Anderhalf uur lang spelen ze in het steeds donkerder wordende Landgraaf 70.000 fans de rock- en blueshemel in. Nog steeds de pest in, dat ik geen tickets meer kon krijgen. In plaats daarvan krijg je een sling om je hals gehangen. Geen troostprijs. Een trap na, zo voelt het. Als surrogaat een paar minuten beeldverslag van hun nu al legendarische concert op Nederland-3.
De Rolling Stones op Pinkpop, 7 juni 2014
Om toch mijn verjaardag te vieren heeft hij maar een familiepakket Bavaria bier in huis gehaald. Hij heft de trofee trots voor de webcam. Ik gun het hem van harte. Dat het überhaupt te krijgen daar in Far Down Under verbaast me. Meestal zijn het de op Schotse, maar op inheemse wijze gefabriceerde bieren die hij daar achter de kiezen kiepert. En in plaats van een stuk onvervalste Limburgse bosbessen- of aardbeientaart heeft hij zichzelf maar getrakteerd op een grote HBLC BAR, chocolade met veel proteïne, maar weinig koolhydraten: high proteïn low carb. We vieren mijn verjaardag dit jaar samen met digitaal. Weer eens wat anders. 
Ter afsluiting nog een korte webcamrondleiding door zijn woonverdieping. Buiten is het donker. Binnen blaast de heat pump. En zo te zien is in de keuken de afwas in ieder geval gedaan.



Op dinsdag 10 juni mail ik hem nog even; en schrijf o.a.:

Hallo Raymond,
Het blijft zomer hier, maar het is na het onweer van vannacht behoorlijk afgekoeld. Vandaag wordt het maar 27 graden.
De verjaardag goe doorstaan. Ook gisteren nog visite.
Verder op de plaats rust met de arm. Wel nog wat horrorverhalen gehoord van Rianne Boelen, de vrouw van John. Die heeft hetzelfde. Is geopereerd, maar ziet nog geen enkele vooruitgang. Morgen ga ik eerst voor advies naar de huisarts (vrijdag een afspraak bij de orthopeed).

Nog geen half uur later geeft hij al antwoord, en schrijft o.a.:

Hey ded,
De heat pump
'Maar' 27 graden, dat zijn WK-achtige temperaturen begrijp ik. Ik moet a.s. zaterdag om 7 uur opstaan om de wedstrijd te volgen overigens. Bij jullie dus om 9 uur ('s avonds)?
Wat een horrorverhaal met die arm, laten we hopen dat dit bij jou wat anders gaat. Heb jer er nog veel last/pijn van? Goed idee om alvast informatie bij de arts in te winnen. Vraag hem wanneer je voor het eerst verbeteringen kunt verwachten en wanneer je (voorzichtig) met oefeningen kan beginnen. Vind het iig erg klote voor je.
Hier is het de hele dag al regenachtig, drizzelig. Gelukkig niet zo koud, maar het zou mooi zijn als de zon zich weer eens liet zien.
Vandaag heb ik weer een nieuwe lading venison steak gekregen van John. Eerst twee dagen in de koelkast laten rijpen voordat hij op je bord mag, was het advies.
Alles aan kant


Geen opmerkingen:

Een reactie posten

reactie kan hier