THE SURVIVAL OF THE FITTEST: LEVEN MET KIWI'S EN CRISPRS



Op 4 maart 2014 vertrek ik voor twee jaar naar Nieuw Zeeland. Dunedin is de place to be. Ik ga er werken aan de University of Otago, de oudste universiteit van Nieuw Zeeland. Dunedin ligt op het Zuidereiland, zo'n 400 kilometer onder Christchurch. Het heeft een gematigd zeeklimaat. Net als Nederland.

vrijdag 14 november 2014

DE HELE FAMILIE VIERT LUCIENS VERJAARDAG. ONLINE.

De moderne communicatiemiddelen maken het gemakkelijk om bijna in real time over een afstand van 19.000 kilometer te communiceren. De aanleiding is deze keer Lucien 27e verjaardag. De Benjamin als Oude Bok, want richting 30 al. Op de elfde van de elfde viert hij zijn verjaardag. Voor het eerst sinds jaren zal hij niet dronken worden, die dag. Sterker nog: met zijn vader fietst hij de hele dag onder een grauwe lucht. Van de Zwarte Plak in Grientsveen naar het Duitse soldatenkerkhof in IJsselstein. En als lunch een kop pompoensoep met gehaktbrood, weg te spoelen met een 'paterke' (ja, een soort Trappist, dat dan weer wel).
Peelvoedsel. Zijn vader werkt een volledige knapzak weg daar in café De Morgenstond: boerenbrood met gebakken spek en ei, en bloedworst met kaantjes. Ja, andere tijden. 'Normaal' gesproken zou Lucien, verkleed als dorpsgek of nog erger, met zijn drinkvrienden van café naar café zwalken. Om ver na middernacht in coma achterover te vallen op zijn nest. Niets van dit alles vandaag. Braaf met mum&ded, en zelfs Maurice, Karlijn en Litte Emma voor de webcam 's avonds, om Raymond in de gelegenheid te stellen hem te feliciteren. Raymond is dan al een dag verder in de tijd, zit aan het ontbijt, maar is nog ruimschoots op tijd om Lucien op zijn eigen verjaardag te feliciteren.
Bij Raymond schijnt de zon volop. Door de open ramen is het het alsof zijn kop in felle spotlights staat. Met zijn eigen webcam zwenkt hij nog even opzij om een beeld van de baai en de omliggende bergen te geven. Fraai weer. In Grubbenvorst heeft de nacht en de kou zich meester gemaakt van het buitengebeuren. Volop herfst. Lente in Dunedin. 

Voordat Raymond naar zijn werkt wandelt (naar beneden, downtown) nemen we dus een 20-tal minuten tijd om te skypen. Little Emma gedraagt zich voorbeeldig: zet in ieder geval geen luide keel op als ze Raymond op beeld ziet verschijnen. Maurice heeft alle voorzorgsmaatregelen genomen: een flinke fles drank (melk) erin. Koest, dus. En een beetje zwaaien voor de webcam naar Raymond, met ondersteuning. De tijd gaat snel, en Raymond moet nu toch echt nokken. Jammer, maar in december hebben we meer tijd, als Raymond weer de halve wereld afreist om in Grubbenvorst te komen. Voor de kerstdis. En voor zijn promotie op 9 januari in Nijmegen. Als alles loopt zoals het voorlopig in de planning zit, zal hij bijna een maand de hort op zijn. 


Met de drukproeven van zijn proefschrift gaat het voorspoedig. De opmaak is nagenoeg al helemaal afgerond. Een fiks tempo, maar op 9 december moet alles panklaar en gedrukt bij de pedel van de Radboud Universiteit in Nijmegen liggen. Lucien en ik hebben de cover verder afgemaakt: druk-klaar nu, en in pdf aangeleverd bij Boxpress in Den Bosch. Alles ligt op schema tot nu toe. Maar er moeten ook nog een aantal dingen geregld worden met de Radboud Universiteit. En Raymond en Maurice (hij zal voor paranimf gaan spelen) gaan nog een fraai kostuum huren voor die gelegenheid.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

reactie kan hier