AGENDA'S, PLANNERS EN DE WINTER GAAT ZIJN LAATSTE MAAND IN

Het zijn drukke weken, ook al is Peter (the boss) alweer bijna een week terug van zijn trip rondom de wereld. Het bezocht op zowat alle continenten seminars, congressen, laboratoria. Aan het einde nam hij nog een bruiloft mee, ergens op een afgelegen atol in de Stille Zuidzee. In de tijd die hij weg was heb ik nogal wat zaken van hem overgenomen, ook colleges aan studenten. Al met al een erg drukke tijd achter de rug, dus.
Ondertussen gaat mijn eigen werk hier ook gewoon door natuurlijk, ook met all over the world contacten; virtueel reis ik dus ook de wereld over dus. Daarnaast wacht ik nog steeds op een reactie op mijn artikel voor het Amerikaanse blad Molecular Cell. Had al antwoord verwacht, maar misschien hebben ze in de States ook iets van zomerreces, hoewel het eigenlijk wel on-Amerikaans is. We hebben nog effe geduld.

Wat mij promotie betreft is het lastig een datum te vinden waarop alle bobo's beschikbaar zijn. Al verschillende data-opties heb ik rond gestuurd, maar hun agenda's zitten aardig vol. Omdat ik het zelf aan moet sturen (zij slapen, terwijl ik hier aan het werk ben) zit er vaak een hoop tijdverlies in. Uiteindelijk zal de planning wel rondkomen. Zoals het er nu naar uit ziet zal het allemaal plaats gaan vinden in november of december. Wanneer we uitkomen in december is het misschien mogelijk er een kerstmis in Grubbenvorst aan vast te knopen. Is hier de winter al lang voorbij, ga ik daar weer even van de verse sneeuw genieten. 

De laatste weken krijg ik nogal wat uitnodigingen van de om een inspirerende toespraak te houden voor leden van de staff, of voor verschillende departments van de University of Otago. Op dit ogenblik heb ik 4 uitnodigingen in beraad. De leukste is misschien wel die van eergisteren, voor de Halloween Research Retreat op 31 oktober. Op allerlei manieren proberen ze me over te halen: We need an inspirational talk from an exceptional postdoctoral fellow to show out PhD students about the brilliant things they can achieve in life - and this is where you come in, staat in de uitnodiging te lezen. Dan kun je toch al bijna niet meer weigeren? Ze geven in dezelfde invitatie aan dat ik als nieuw staflid en postdoc de perfecte kandidaat ben om wonderful stories to tell. Dat is natuurlijk wel zo, maar het kost toch allemaal behoorlijk wat tijd om een en ander voor te bereiden.Toch denk ik wel dat ik het doe. Maar me daarvoor in Halloween Style te verkleden, dat zal wel niet de bedoeling zijn. We'll see.
Een andere uitnodiging heb ik gekregen van het Department of Anatomy. Mijn werk heeft natuurlijk wel enige relatie tot verschillende medische toepassingen, maar is niet leading in mijn onderzoek. Maar je weet natuurlijk nooit of het daar toch niet van komt.

Mijn team op de University of Otago

Vrijdagavond (22 aug) hebben we nog een eten met de medewerkers en de staff van onze afdeling. Het zal wel een latertje worden. Hopelijk geen houten kop de dag later.Bij andere medewerkers (Mel en Trev) ben ik pas geleden uitgenodigd om hun nieuwe huis te komen bekijken. Komt natuurlijk ook weer een glaasje op tafel.

In mijn eigen appartement worden er binnenkort nog een paar kleine reparaties uitgevoerd. Was voor mij niet echt nodig, maar daar zijn ze hier erg nauwkeurig is. Volgende weer komt er ook een zgn. valuer kijken in opdracht van de landlord, de eigenaar van het gebouw. Wat die precies komt doen, weet ik niet. We zien wel.

Skypen met het thuisfront is goed om mijn Nederlands te blijven oefenen, Dat doe ik dus om de paar dagen. En als peetoom van Little Emma krijg ik via Whatsapp natuurlijk regelmatig nieuwe updates binnen. Ze groeit als kool. En dat is natuurlijk vooral mijn verdienste: remote control. Tot de volgende keer. En, o ja, er zit een scheur in mijn trui (naad los) en dat in de winter!

Voor meer Dunedin, klik op:DUNEDIN