NA EEN WEEK BEN JE WEL WEER GEWEND: GEWOON WERKEN

Het is nu ruim een week geleden dat ik weer voet aan de grond zette in Dunedin. De binnenlandse vlucht van Christchurch naar Dunedin dendert nog steeds een beetje na in mijn hoofd. Een vlucht onder barre omstandigheden waarbij het kleine vliegtuig door de ongelooflijk felle noordwester storm alle kanten uit werd geslagen.
Om mijn jetlag te temmen ben ik een aantal dagen vroeg naar bed gegaan. Maar op het einde van de middagen was ik al behoorlijk moe. Het kostte dus behoorlijk wat moeite om de tijd te rekken tot een acceptabele bedtijd. Maar steeds lukte het. Na een dag of drie, vier ging het wel. In het weekend, op zondag, heb ik zelfs tot een uur of een 's middags uitgeslapen. Iets wat ik eigenlijk nooit doe. Maar het was allemaal voor het goeie doel, zullen we maar zeggen.

Omdat Peter op dit ogenblik drie weken lang over de wereld zwerft heb ik de leiding over ons lab bij de Otago University. Dat betekent o.a. dat ik de laatste dagen nogal wat overuren gedraaid heb, en daardoor vaak laat thuis kwam. Gelukkig viel tijdens mijn tocht de berg op het weer mee. Winterse temperturen van 15 - 18 graden. Dat maak je zelfs in Nederland niet mee. Vandaag was het zelfs 21 graden! Maar, en dat is hier gebruikelijk, voor vannacht wordt er dan weer sneeuw aangekondigd. Hopelijk is dat niet het geval, want de vorige keer (weer een hele tijd geleden) kon ik daardoor niet de berg af lopen. Te glad. Ik zie wel morgenvroeg, mijn laatste werkdag van deze week. In het weekend weer even bijtanken.

Na afloop van mijn werk voor Otago, en in de weekenden, doe ik mijn andere werk nog. Ik verwacht over een paar weken bericht te krijgen over mijn artikel voor Molecular Cell. Als het goedgekeurd wordt kan vaders misschien weer een cover-ontwerp maken. Als hij dat tenminste met 1 arm kan. We zien wel.
Ook heb ik mailcontact gehad met de pedel van de Radboud Universiteit over de datum van mijn promotie. Die datum kan ik zelf bepalen, en zal rond eind oktober of in november liggen. Ik moet overleggen met de promotor, de manuscript-commissie en de opponenten over de datum. Want die moeten allemaal wel kunnen. Ook heb ik offertes voor het drukken van het proefschrift opgevraagd. In het weekend ga ik me bezig houden met het schrijven van het dankwoord. Gelukkig is de cover al klaar. Daar hebben vaders en Lucien wel voor gezorgd.
Om de paar dagen skype ik met het thuisfront. Zo blijf ik van alles op de hoogte, want de Kiwi-pers besteedt weinig aandacht aan de oorlogsdreigingen van Rusland in de Oekraïne. Het westerse nieuws volg ik natuurlijk wel, maar dan vooral via internet.

Vanavond (het is hier donderdagavond 7 augustus) is het hier rustig. Ben moe en ga dadelijk gewoon een filmpje kijken op internet. Afgelopen week heb ik nog wel een periodieke inspectie gehad van mijn appartement, in opdracht van Click Management, de huiseigenaar. Alles meer dan in orde. Alleen moeten er wel een paar kleinigheden gerepareerd worden. Dat geurt binnenkort. Over het algemene oordeel (TENANT ADVICE FROM ROUTINE INSPECTION) van de tenant, de eigenaar, kan ik alleen maar tevreden zijn. Op het rapport lees ik o.a.: Thank you for maintaining the property in a clean and tidy manner. Handgeschreven lees ik ook nog: THE PROPERTY WAS A PLEASURE TO INSPECT. THANK YOU! Ik begin al aardig op mijn moeder te lijken.
Zo, en nu ga ik een blikje bier open trekken. Een Carlsberg, deze keer. Proost!

Een dag later stuurt hij me een mail; hij schrijft o.a.: "Het heeft hier vannacht gesneeuwd als een malle! Veel te gevaarlijk om nu de heuvels af te dalen, dus ik heb voorlopig even ijsvrij genomen. Misschien dat ik vanmiddag nog ga, als het weer het toelaat."
Kom ik doe er ook nog een actuele video bij: