THE SURVIVAL OF THE FITTEST: LEVEN MET KIWI'S EN CRISPRS



Op 4 maart 2014 vertrek ik voor twee jaar naar Nieuw Zeeland. Dunedin is de place to be. Ik ga er werken aan de University of Otago, de oudste universiteit van Nieuw Zeeland. Dunedin ligt op het Zuidereiland, zo'n 400 kilometer onder Christchurch. Het heeft een gematigd zeeklimaat. Net als Nederland.

maandag 22 september 2014

PROMOTIEDATUM OP 1 OOR NA GEVILD: 9 JANUARI 2015

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: de kogel is door de kerk. De kogel is in dit geval mijn promotiedatum. De kerk is de pedel van de Radboud Universiteit in Nijmegen. Na veel (letterlijk) dataverkeer met alle bobo's - o.a. promotor Ger Pruijn en een aantal wetenschappelijke opponenten - heeft de pedel een optie op 9 JANUARI 2015 OM 16.30 voor mij gereserveerd. Ga er maar van uit dat het dan doorgaat. Ook Maurice als paranimf kan op dat moment, heeft ie gezegd. Het enige dat nog roet in het eten kan gooien is dat hij kleine Emma's poepluier moet verversen of haar gehuil moet zien te dempen met een volle fles melk.
Het oorspronkelijke ontwerp (ded)
Het heeft heel wat voeten in aarde gehad, maar het is dus zover. Natuurlijk moet het proefschrift ook nog gedrukt worden. Ik heb een paar offertes binnen die elkaar wat prijs betreft niet ver ontlopen. Daar kom ik wel uit. Ik ben bezig met het schrijven van mijn nawoord, maar dat is bijna af. Het proefschrift kon ook niet eerder gedrukt worden, omdat ook de promotiedatum vast moet staan. Die datum staat immers in het proefschrift vermeld.
De cover (ontwerp ded en Lucien); het origineel 180 graden gedraaid
Het afgelopen weekend erg druk geweest met het artikel voor het Amerikaanse blad Molecular Cell. De aanvankelijk aangeboden revisietijd is teruggebracht van 4 weken naar 7 dagen. Alle hens aan dek, dus. Zondagavond nog een tijdlang skyp-contact gehad met een paar collaborators. De regie ligt bij mij, omdat ik als 1e auteur vermeld word bij het artikel. Zondagmorgen (Nederlandse tijd) heb ik ded nog gevraagd of hij (weer) een cover kan ontwerpen. Ik stuur hem wat kleur-modellen van het zogenaamde Csm-complex. Hij kan dus aan de bak. Het zullen korte nachten voor hem worden de komende week om het ontwerp af te krijgen.
Ook voor mij houdt de drukke tijd aan, als ik alles op tijd rond wil krijgen. Ik overweeg zelfs om er een paar dagen vrij voor te nemen. Door al dat gedoe is mijn ijskast zo goed als leeg. Het eten de afgelopen dagen was dus niet haute cuisine. Vanavond maar wat noodle soup achter de kiezen gewerkt. Wel lekker. Maar morgen toch maar eens weer voldoende voorraad inslaan. Dat wordt weer taxi.


Om financieel te kunnen profiteren van mijn promotie heb ik mijn paspoort op moeten sturen naar Auckland. De visumsticker vermeldt op dit ogenblik een functie die op het moment dat ik promoveer (en eigenlijk is dat al het geval, omdat het proefschrift is goedgekeurd) veranderd wordt. Het kost me ook nog eens 165 NZ$. De kosten gaan voor de baat uit, zullen we maar zeggen.
Dat paspoort heb ik natuurlijk nodig, zodra mijn reis geboekt wordt voor de promotie. Het vervelende is dat de kerst- en nieuwjaarstijd de prijzen het hoogst zijn. Het is bovendien hier dan zomer en dan zijn de prijzen sowieso al extreem. Ik overweeg een reisbureau in te schakelen om de beste optie op te sporen. Zelf heb ik daar te weinig tijd voor. Mocht ik niet aan kunnen schuiven voor de kerstkalkoen, dan ook ik toch wel de nieuwjaarsborrel in Grubbenvorst mee te pikken.


Om de zinnen wat te verzetten - en ook omdat het weer buiten slecht is - speel ik tussen de bedrijven door maar een spelletje op mijn smartphone. Pas ontdekt. Amazing Brik heet het. Duurt niet lang, en je maakt er je kop snel door leeg. En dat is nou net de bedoeling. Mijn week zit erop. Morgen maandag. Rustig wordt het nooit.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

reactie kan hier