THE SURVIVAL OF THE FITTEST: LEVEN MET KIWI'S EN CRISPRS



Op 4 maart 2014 vertrek ik voor twee jaar naar Nieuw Zeeland. Dunedin is de place to be. Ik ga er werken aan de University of Otago, de oudste universiteit van Nieuw Zeeland. Dunedin ligt op het Zuidereiland, zo'n 400 kilometer onder Christchurch. Het heeft een gematigd zeeklimaat. Net als Nederland.

maandag 8 september 2014

WIJ WILLEN DIE COTTAGE PIE OOK WEL EENS PROEVEN

Elke keer als we met Raymond skypen heeft hij wel wat eet- of drinkbaars binnen handbereik. Voor hem is het dan meestal avond, terwijl wij onze dag net opgestart hebben. We hebben nauwelijks beeld of daar gaat al een vers blik bier richting zijn mond. Nieuw Zeeland schijnt erg dorstig te maken. Even later steekt hij de andere versnaperingen zichtbaar het beeldscherm in. Meestal kaas, zelfs Nederlandse Gouda. Zal wel gemaakt zijn van Nieuw Zeelandse schapen. Gisteren tijdens het skypen trok hij een plak Emmenthaler uit het cellofaan.


Vragend naar wat zijn avondmaal geweest was zagen we hem nog nagenieten van de cottage pie die volgens hem bijna home made bij de plaatselijke grutter is af te halen. Zijn cottage pie bestaat uit drie betonlagen: de bovenste laag bestaat uit stevige aardappelen, de middelste uit kaas en de diepst gelegen laag uit gehakt. Even de oven in en de maag is meer dan gevuld. Inmiddels begrijpen we waarom Mum Wolph tijdens zijn juli-bezoek een fors boekwerk cadeau kreeg met betrekking tot de fabricage van de meest exotische pies: de Pie-Orgraphy - 42 Fabulous Recipes Inspired by 39 Extraordinary Women. Dus binnenkort wordt er in de Engelbert Dorsstraat van Grubbenvorst Chocolate Maple Walnut Hot Fudge Ice Cream Pie gegeten, of de Salmon - Spinach Pie Koulibiac.

Het is natuurlijk veel beter om de authentieke producten op locatie te proeven. Vandaar dat binnenkort de reisgidsen op tafel zullen komen en we Raymond in zijn eigen kitchen vragen om zijn kookkunsten maar eens te demonstreren. Ook er zal er nog wel de nodige tijd overheen gaan - de bedoeling is dat Wolph en ik in de Nieuwe Zeelandse zomer, februari 2015 dus - maar plannen kunnen maar alvast gemaakt worden. Ons bedje is in ieder geval al letterlijk gespreid in de Duncan Street 68 in Dunedin.
Voor het zover is, heeft Raymond meer dan zijn handen vol: werken aan zijn onderzoeken in Dunedin, redigeren van wetenschappelijke artikelen voor Molecular Cell, en (niet in de laatste plaats) zijn promotie aan de Radboud Universiteit. Hopelijk kan in de loop van deze week de definitieve datum worden vastgelegd. Januari 2015? We zien er naar uit, net zo veel als hij zelf waarschijnlijk. Of een en ander gecombineerd kan worden met een kerstreces in Grubbenvorst staat nog steeds op ons verlanglijstje.

Hier op de basis zullen de komende maanden de veranderingen elkaar snel opvolgen. Wolph stopt over ruim een maand met haar werk op het Blariacumcollege. Dat er vanaf half november een klus-met-behoud-van-uitkering te wachten staat, de zogenaamde Emmacare, zal de nieuwe toestand niet wezenlijk veranderen. Zelf ben ik sinds anderhalve week weer bandeloos. Dat was na het slippertje van 6 juni jl. niet meer het geval. Nu nog terecht zien te komen op mijn nieuwe werkplekken: de voorbank achter het stuur van de auto, en het fietszadel van de Koga. Eigenlijk ook nog links proberen te rijden, want Down Under gaat alles links. Toch maar niet hier, anders heb ik binnen een paar dagen weer een nieuwe immobiliser om. We stellen ons maar tevreden met het volgen van de nieuwe Nieuw Zeelandse misdaadserie die vanaf vanavond in 7 afleveringen wordt uitgezonden via NPO2. 

Het tijdstip kan een probleem opleveren, want de tv-serie begint pas om 23.00 uur en eindigt even na middernacht. Volgens de Volkskrant is TOP OF THE LAKE van de Nieuw Zeelandse regisseur Jane Campion alleszins de moeite waard: "Campion is meester van de beheersing. In grote rust voert ze de kijker door de macabere wereld die langzaam zichtbaar wordt achter het verpletterende natuurschoon van het Nieuw-Zeelandse bergland. Geef haar de kans en haak niet af na een halve of hele aflevering. TOP OF THE LAKE is hors catégorie."



Ook Lucien ziet het einde van zijn studententijd naderen. Over een paar maanden basisarts, en hopelijk snel daarna een plek om zich verder te ontwikkelen als huisarts. Maurice en Karlijn storten zich met volle overgave op hun taak als jonge ouders. Dat daarbij de nachten kort zijn, en het voldoen aan het voedingspatroon van Little Emma sneller gaat dan het afraffelen van het rozenhoedje bij onweer door oma in Budel vroeger, dat is slechts een kleine bijkomstigheid.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

reactie kan hier