THE SURVIVAL OF THE FITTEST: LEVEN MET KIWI'S EN CRISPRS



Op 4 maart 2014 vertrek ik voor twee jaar naar Nieuw Zeeland. Dunedin is de place to be. Ik ga er werken aan de University of Otago, de oudste universiteit van Nieuw Zeeland. Dunedin ligt op het Zuidereiland, zo'n 400 kilometer onder Christchurch. Het heeft een gematigd zeeklimaat. Net als Nederland.

zaterdag 19 april 2014

BAD WEATHER DAYS: RAIN, RAIN, RAIN...


Vandaag is het bar en boos in Dunedin. Wat het weer betreft dan. En dat met de vrije paasdagen voor de boeg. Vandaag (vrijdag) had ik al vrij, maar ik ben toch nog even naar het lab geweest. Peter heeft me er met de auto afgezet. Er volgen nu nog drie vrije dagen, maar omdat het ook morgen nog stortregent, zal ik de tijd wel benutten met het afwerken van mijn proefschrift. Komt misschien wel goed uit. Maar goed dat ik de trip naar Queenstown niet gepland had. Ook nog wat zaken regelen voor mijn nieuwe appartement in de Duncan Street: elektriciteit, water en internet. Het contract is een boekwerk. Ik kom er nu pas achter dat de landlord, zo wordt die hier genoemd: zeg maar de eigenaar, de Pizza & Spaghetti Company is. Een fastfoodketen die een heleboel filialen heeft in Nieuw Zeeland.
Om een beeld te krijgen van het grauwe weer vandaag, heb ik maar een video gemaakt van af de berg hier. Ik heb hem jullie vanmorgen ook al via WhatsApp gestuurd.


In de stad zag ik vandaag het water als bergstromen naar beneden komen. Ook voor Dunedin schijnt zoveel regenwater op één dag niet vaak voor te komen. Zegt Peter. Ik hoop het maar. Op sommige plekken barstte in het centrum het asfalt open en kwamen er een fonteinen met modderwater naar boven. 
Wat kun je op zo'n dag beter doen dan jezelf maar eens flink bij te voederen. We hebben vanavond weer een stevige venisson pie gemaakt. Met het standaard hertenvlees, dus. Aangevuld met een potato wedges stew. Gebakken aardappelstukken met veel verschillende kruiden. Iets voor overwinteraars in Siberië. Maar het is wel erg lekker.






Daar drink ik dan wat flessen Monteith's Bohemian Pilsner bij. Lekker bier, maar gewoon 5% alcohol. Vanavond de benen op de bank na een drukke week. Gelukkig heb ik in de supermarkt wat knaagbaars gevonden zodat ik wat te smikkelen heb als Peter zijn pak chips naar binnen werkt. En het is ook nog eens zonder koolhydraten. Varianten op Twix, Choc-bars en Snickers: No Carbs, worden ze genoemd. Zonder koolhydraten, maar met veel proteïnen. En best lekker. Als vervanger van de Hollandse Extran die hier natuurlijk niet te krijgen is, drink ik tegenwoordig flesjes Lucozade. Maar die heb ik ook pas na een maand zoeken ontdekt.


Weerbericht voor Dunedin
Nog een leuk feitje over hoe de herbouw van Christchurch (na de verwoestende aardbeving van 2011) voor een deel gefinancierd wordt. Op elk pak koffie dat je in de winkel aanschaft, wordt hier 15 NZ-dollarcent extra in rekening gebracht, zeg maar: 10 eurocent. De stad Christchurch (een kilometer of 400 naar het noorden) heb ik nog niet bezocht. Ik ben er alleen overheen gevlogen. Ik ben er wel overgestapt op een binnenlandse vlucht naar Dunedin. Toen ik er 6 maart aankwam vanuit Singapore. Have a nice Eastern. Easter, zeggen ze hier. Kiwi-Engels.


Potato Wedges

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

reactie kan hier